dinsdag 25 september 2012

Willem Schinkel

De nieuwe democratie : naar andere vormen van politiek
De Bezige bij 2012, 367 pagina's - € 19,50

Wikipedia: Willem Schinkel (1976)

Korte beschrijving
Een links-intellectuele aanklacht tegen het 'museale' en regressieve denken in Nederland. Willem Schinkel, veelgeprezen socioloog (1976), zoekt, evenals in zijn vorige boeken, naar andere vormen van politiek. Met tegenzin schetst hij een pessimistisch beeld van de Nederlandse samenleving en in het bijzonder van onze parlementaire democratie. Politieke partijen zijn naar zijn mening inhoudelijk samengesmolten en hun verschillen zijn miniem geworden. Scherp analyseert hij de vervlakking in het politieke debat. Zeer uitvoerig en met veel historische verwijzingen gaat Schinkel in op het populisme, het verschijnsel Wilders, het neoliberalisme en opnieuw op het begrip integratie. Nederland noemt hij 'een beursgenoteerde staat'. Zijn ideeën over nieuwe vormen van politiek (onder andere een nieuwe Raad van State met een agenderende macht) zijn boeiend en origineel, maar verdrinken volledig in oeverloos wetenschappelijk jargon en niet relevante uitweidingen. Daarmee ondergraaft hij zijn intentie om te schrijven voor iedereen die de 'jeugdigheid van geest' heeft. Interessant boek, maar veel te breedvoerig en voor een kleine academische elite.

Fragment uit hoofdstuk 8
Het model dat het beste beschrijft op welke manier de mens over de aarde uitzwermt en haar parasiteert, is het model van de plaag. In onze tijd, die door Paul Crutzen wel als 'antropoceen' is gekenmerkt en waarin de mens dus een klimatologisch primaire rol speelt, wordt voor de moderniteit voor het eerst duidelijk dat de aarde terugpraat, dat de mens zich in een sociale relatie bevindt tot dat wat hij altijd als 'natuur' beschouwde. Het geeft de centraliteit van de mens als aardplaag gevergd om terug te komen bij wat de vroegste animisten al wisten: dat de aarde terugpraat en dat ze plagen op de mens loslaat wanneer die haar plaagt.
Het is in de context van de mensheid als aardplaag dat we onze solidariteit moeten herdenken - solidariteiten met sociale en natuurlijke elementen. Het plaagmodel wordt boven alles gestimuleerd door een allesoverheersende ideologie van de groei. Groei is voor ons wat ooit genade was. En hoop op groei doet vrezen voor krimp. (pagina 318)

Klik hier voor een opname van Brands Boeken (radio), mei 2012

Terug naar Overzicht alle titels

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

De redactie behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen