ISVW 2025, 96 pagina's - € 14,95
Website van Roel Meijvis (1995)
Korte beschrijving
Een geëngageerd essay over filosofie en klimaatactivisme. Roel Meijvis laat zien hoe het existentialistische denken van Simone de Beauvoir, Albert Camus en Jean-Paul Sartre kan helpen om hedendaagse klimaatproblemen te overdenken en om te zetten in handelen. Hij onderzoekt wat het betekent om in verzet te komen en welke rol reflectie daarbij speelt: wat doen we, en waarom? Het boek is zowel een essay als een manifest, en vormt een pleidooi voor betrokkenheid bij de wereld en de tijd waarin we leven. Engagerend en met diepgang geschreven. Met name geschikt voor een geoefende lezersgroep. Roel Meijvis is filosoof, schrijver, theatermaker en dramaturg. Hij schreef eerder ‘De glimlach van de aarde’ (2023) over het oeuvre van Albert Camus. Het boek maakt deel uit van de filosofische serie: 'Doordenkers'.
Tekst op website uitgever
‘Minder denken, meer doen’, het is een veel gehoord devies als het over de klimaatcatastrofe gaat. Toch vraagt handelend ingrijpen om enig nadenken. Wat doe je en waarom? Roel Meijvis betoogt dat filosofie en activisme juist samen moeten optrekken. In Waar verzet begint beantwoordt Roel Meijvis vragen rondom klimaatactivisme vanuit het existentialisme. Wat kunnen filosofen als De Beauvoir, Camus en Sartre ons leren over de grote problemen van onze tijd? Welk handelingsperspectief bieden zij ons? Wat betekent het eigenlijk om in verzet te komen? En welke rol speelt ons denken daarbij? Waar verzet begint is een essay en manifest ineen. Bovenal is het een hartstochtelijk pleidooi om ons te verbinden met de wereld om ons heen en met de tijd waarin we leven.
Roel Meijvis studeerde filosofie in Tilburg en Amsterdam. Hij is werkzaam als filosoof, schrijver en theatermaker. Bij ISVW Uitgevers publiceerde hij eerder De glimlach van de aarde. Het voelende denken van Albert Camus.
Fragment uit Bijzijn is meemaken
We gaan de opwarming van de aarde niet tegenhouden zonder cijferaars. Ook niet zonder technocraten en bureaucraten. Maar de kritiek op de estheet, geactualiseerd door Kingsnorth en Ghosh, is hierbij wel belangrijk. Een probleem dat ontdaan wordt van zijn lichaam en teruggebracht tot een puur cijfermatig probleem, zal ook puur cijfermatig worden opgelost. Zo belanden we in het soort denken dat er tevreden mee kan zijn dat de CO2-uitstoot in Nederland is gedaald, alleen maar omdat een vervuilende fabriek naar een ander land is verplaatst, zonder daarbij oog te hebben voor de kinderarbeid in d elithiumfabriek waar de zonnepanelen worden gemaakt.
Om dat te voorkomen is er meer nodig en moeten onze acties diepgravender zijn. Kingsnorth ziet daarin geen taak weggelegd voor de groene cijferaars: 'Een groene cijferaar zal je bijvoorbeeld vertellen dat je andere lampen moet nemen of de straat op moet gaan voor een kerncentrale of een windmolenpark, maar hij zal je niet vragen je eigen waarden of de onderliggende mythologie van je samenleving onder de loep te nemen.' Die taak schrijft Kingsnorth toe aan de dichters. In zijn eco-art manifest stelt hij dat schrijvers het verhaal dat we over onszelf vertellen moeten herschrijven. Ook journalisten en filosofen horen daar wat mij betreft bij. Maar dan moeten zij wel in staat zijn om hun eigen mythen te herschrijven, met die van de onlichamelijke objectiviteit, die van de neutrale beschouwing vanaf de zijlijn, als een van de meest hardnekkige. De klimaatramp is ons veld. En iedereen bevindt zich binnen de lijnen. (pagina 28-29)
Fragment uit De wereld is nooit gered
We zullen het instrumentele denken nodig hebben om de problemen van de klimaatramp het hoofd te kunnen bieden, maar we zullen een ander soort denken nodig hebben om uit deze crisis te komen. Dat denken is geen denken in doelen, maar in waarden. En waarden moeten worden verwerkelijkt, tot stand worden gebracht. Een rechtvaardig doel wordt tenietgedaan door het gebruik van onrechtvaardige middelen. Vrijheid is per definitie onzekerheid. We weten niet hoe de toekomst eruitziet, dus al ons handelen is onzeker. Veel belangrijker dan de uitkomst is de waarde die uit ons handelen blijkt, of de waarde die we produceren te verwezenlijken. En zelfs die is niet altijd duidelijk voor onszelf. het enige wat we van onszelf en elkaar kunnen eisen is dat we oprecht zijn in onze pogingen en niet weglopen voor onze verantwoordelijkheid voor de wording van de wereld. (pagina 88)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
De redactie behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen