I get it - nog een reden om mee te doen

Tot begin september 2013 kunnen leden van de Noord Oost Brabantse Bibliotheek zich aanmelden als Lezers van Stavast. Mensen die zichzelf de plicht opleggen veertig weken lang één boek per week te gaan lezen. Een redelijk pittig boek, ook nog. Geen thrillers, Dan Brown's of Heleen van Royen's.

Iedereen die zich uitspreekt daaraan mee te doen wordt ietwat meewarig bekeken. "Eén boek per week!" "Dat is onmogelijk". "Waar haal je de tijd vandaan". "Waarom zou je het doen, ben je gek geworden!"

Maar gelukkig kom je af en toe iemand tegen, die tegen de tijdgeest in een pleidooi houdt om het juist wél te gaan doen. Zo iemand is Seth Godin. Die op zondag 16 juni iedereen die twijfelt aldus in zijn miniblog toespreekt:

I get it
No need to read the whole book, I can just glance over the Cliffs Notes... I get it.
I don't need to hear your whole pitch, just show me the summary slide... got it.
No, I already heard about your vacation... remember, I saw the Instagram feed.
Him, why would I go out with him? I read his match.com profile.
You're probably smart enough to 'get it' merely by reading the 140 character summary of just about anything. But of course, that doesn't mean you understand it, or that it changed you. All it means is that you were quickly able to sort it into an appropriate category, to make a decision about where it belongs in your mental filing cabinet.
The best experiences and the biggest ideas don't fit into a category. They change it. They don't get filed away, they transform us.
It's entirely possible that you can process and file more information than anyone who has come before you. And quite likely that this filing is preventing you from growing and changing and confronting the fear that's holding you back.
You get it? No you don't. Not yet. Because all you've gotten is a tweet.
Read the book. The whole thing. Use the product. A few times. More than a few times.
Immersed. It can change you.

Ik begrijpt 't
Niet nodig om het hele boek te lezen. Ik blader wat en pik en her en der wat stukjes mee ... ik begrijp 't.
Ik hoef niet jouw hele verhaal te horen, geef me je powerpoint maar ... begrijp je.
Nee, ik heb al over jouw vakantie gehoord, weet je ... ik heb je Instagram feed al gezien.
Hem, waarom zou ik met hem uitgaan? Ik zag zijn profiel al op match.com.
Je bent waarschijnlijk slim genoeg om 'het' te pakken' door de samenvatting van 140 tekens. Maar dat betekent natuurlijk niet dat je het begrijpt, of dat het je heeft veranderd. Het wil alleen maar zeggen dat je snel zo'n verhaal in een bepaald vakje kon stoppen. Beslissen of het bij jouw mentale huishouding aansluit.
De beste ervaringen en de grootste ideeën passen (echter) niet in een categorie. Zij veranderen ze. Ze kunnen niet gecatalogiseerd worden. Zij veranderen ons.
Het is natuurlijk mogelijk dat jij meer informatie dan iemand voor jou kan verwerken. Het is echter meer waarschijnlijk dat dit catalogiseren je weghoudt van groeien en dat je niet de de strijd met je eigen angst hoeft aan te gaan waardoor je niet kunt groeien.
Snap je het? Nee, dus niet. Want alles wat je hebt gekregen is een tweet.
Lees het boek. Het hele ding. Gebruik het product. Enkele keren. Meer dan enkele keren.
Dompel je onder. Het kan je veranderen.


Tien boeken voor de komende zomermaanden (en enkele keren daarna)
1.   Kevin Kelly. De wil van technologie (2012)
2.   Peter Westbroek. De ontdekking van de aarde (2012) 
3.   Ray Kurzweil. De singulariteit is nabij : het moment waarop de mens de grenzen van de biologie overstijgt (2005/2011)
4.   Dirk de Wachter. Borderline times : het einde van de normaliteit (2012)
5.   Edward en Robert Skidelsky. Hoeveel is genoeg? : geld en het verlangen naar een goed leven (2012/3)
6.   Paul Verhaeghe. Identiteit (2012)
7. Kishore Mahbubani. Naar één wereld : een nieuwe mondiale werkelijkheid (2013) 
8.   Tony Judt. Het land is moe (2010)
9.   Alicja Gescinska. De verovering van de vrijheid : over luie mensen, de dingen die voorbijgaan (2011)
10.  Peter Sloterdijk. Je moet je leven veranderen (2009)

En vergeet niet Zen en de kunst van het motoronderhoud : een onderzoek naar waarden van Robert M. Pirsig te herlezen. Klik hier voor alle titels.

Hij heeft het al eens eerder gezegd
Seth Godin heeft zich al vaker over het belang van lezen uitgesproken. Opmerkelijk voor iemand die heilig gelooft in internet en een samenleving waarin iedereen en alles met elkaar verbonden zal zijn. In 2012 sprak hij zich in zijn manifesto Stop stealing dreams (What are schools for?) uit over het belang van onderwijs in de 21e eeuw. Een zeer lezenswaardig stuk met daarin o.a.  paragraaf 90  (Reading and writing). 

Homepage Achtergrondartikelen

Een filmpje over het eerste seizoen

Op vrijdag 14 juni 2013 werd onderstaand filmpje door collega Jan de Waal op 'ons' digikanaal op YouTube neergezet. Beelden van een bijeenkomst in mei met enkele quotes uit een interview.

Homepage Achtergrondartikelen

Henny van der Pluijm

Rechten en plichten voor robots : burger ze in nu het nog kan!
PC Active 2013, 250 pagina's - € 23,90 (via internet)

Henny van der Pluijm (1962)  de website Rechten en plichten voor robots

Fragment uit 1. De versnellende vooruitgang
Het gaat natuurlijk erg ver: stellen dat er binnen enkele decennia slimme machines komen die dezelfde capaciteiten hebben als mensen.
Vervolgens ook nog beweren dat die machines ons mensen gaan overvleugelen en de aarde gaan besturen .... die bewering lijkt erg fantastisch. Die uitdagende stelling wordt echter wat minder ongelofelijk als we een poging doen de recente ontwikkelingen in de wereld van computers, robots en andere informatietechnologie te zien in het licht van de hele menselijke geschiedenis.

Wat is namelijk het geval? Het overgrote deel van de geschiedenis gebeurde er niets, helemaal niets. Dat wil zeggen, er was geen technologische ontwikkeling. Pas in de laatste paar honderd jaar is het tempo van technologische vooruitgang duidelijk gaan versnellen en in onze tijd is duidelijk te zien dat het tempo van versnelling voortdurend toeneemt. Wie het grote plaatje ziet en de ontwikkeling van de menselijke beschaving beschouwt vanaf het begin van de geschiedenis tot nu toe, zal het ontstaan van een transhumane beschaving, waarin de mens niet meer de boventoon voert, minder fantasierijk vinden. (pagina 26)

Uit een artikel in De Volkskrant (8 juni 2013): 'Ik, robot zal moeten inburgeren'
Ondertitel van het artikel: Machines worden steeds slimmer. Slimmer dan de mens, zo langzamerhand. Tijd om daar eens serieus over na te denken.

Vraag: U stelt dat de gevolgen van het broeikaseffect kinderspel zijn vergeleken met wat robots ons zullen brengen.
HvdP: Je kunt discussiëren of de voorspellingen kloppen, maar het broeikaseffect is waarneembaar en de uitkomst is te voorspellen. En er is in principe iets aan te doen. Van zelflerende machines hebben we geen idee wat er gaat gebeuren. Hun komst is onomkeerbaar en het is binnen een menselijke generatie al zover.
De groei van de verwerkingskracht van machines volgens de Wet van Moore (die stelt dat de kracht van computers elke twee jaar verdubbelt). Binnen twee decennia heeft iedereen het equivalent van zijn eigen brein op zijn bureau staan.

Vraag: Verwart u informatieverwerkende capaciteit niet met intelligentie?
HvdP: Volgens psychologen bestaat intelligentie niet, behalve als sociaal construct.
Daarom lopen discussies over kunstmatige intelligentie altijd dood.

Vraag: U schetst een donker beeld. Zijn er ook voordelen?
Misschien hebben we straks nog maar een werkweek van vier uur. Kun je de rest van de tijd met een goed boek aan het strand gaan liggen.

Vraag: Als ik dan tenminste nog kan lezen. Want waarom zou ik naar school gaan als alle apparaten om me heen slimmer zijn dan ik?
HvdP: Dat is inderdaad de vraag. We weten niet hoe een wereld eruit ziet waarin machines slimmer zijn dan wij.

Meer lezen?
Klik hier voor een artikel in de Engelse Wikipedia over een artikel van Bill Joy uit 2000: Why the future doesn't need us (Wired). Of een boek van Ray Kurzweil , Kevin Kelly of vader en zoon Skidelsky.

Onlangs verscheen een verwant, Nederlands boek over dit onderwerp: Zolang je robot maar van je houdt : hoe en waarom onze wereld verandert door de onstuitbare opkomst van de robots (Scriptum)
van Marcel Heerink.

Een filmpje
Op zondag 10 november 2013 sprak Henny van der Pluijm op verzoek van de bibliotheek in de Groene Engel in Oss. Collega Jan de Waal maakte onderstaand verslag van deze bijeenkomst.

Boeken over onze nieuwe omgang met niet-dieren en dingen

Terug naar Overzicht alle titels

Manfred Spitzer

Digitale dementie : hoe wij ons verstand kapotmaken
Atlas Contact 2013, 352 pagina's - € 19,95

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Oorspronkelijke titel: Digitale Demenz (2012)

Wikipedia: Manfred Spitzer (1958)

Korte beschrijving
De auteur, Duits neuropsycholoog en geheugenonderzoeker, luidt hier op basis van een grote hoeveelheid wetenschappelijk onderzoek de noodklok over de toenemende digitalisering in onze samenleving. Nu hersenonderzoekers de beschikking hebben over steeds geavanceerdere analysetechnieken, kan worden aangetoond dat gebruik van de hersenen leidt tot groei van de betreffende hersengebieden. Volgens dit principe, neuroplasticiteit genoemd, moet ook de toenemende rol van digitale media in ons leven leiden tot fysieke veranderingen in de hersenen. Gevolgen daarvan zijn onder meer geheugenproblemen, aandachtsstoornissen, afname van het intellectueel prestatievermogen en stress. Met name binnen het onderwijs zou het toenemend gebruik van digitale media een risico vormen. Onderzoek toont aan dat digitale media bij jonge mensen kunnen leiden tot achterstanden in de cognitieve en sociale ontwikkeling. Een actueel en verontrustend boek, waarin de auteur zijn controversiële standpunt op een toegankelijke wijze voor een breder publiek presenteert. Bevat een uitgebreide literatuurlijst.

Tekst op website uitgever Atlas Contact

Veel van ons denkwerk is overgenomen door het internet, de computer en de smartphone. Kinderen besteden meer tijd aan sociale media dan ze doorbrengen op school. Studieboek en schoolbord zijn vervangen door iPads, laptops en smartboards.
De gerenommeerde Duitse geheugenonderzoeker Manfred Spitzer volgt deze ontwikkelingen met grote zorg: ons geheugen verschrompelt. Aan de hand van alarmerende onderzoeken waarschuwt Spitzer op overtuigende manier voor 'digitale dementie'; hoe meer we gebruikmaken van digitale media, hoe meer ons geheugen achteruitgaat. Bovendien veroorzaakt intensief gebruik van digitale media spraak-­ en leerproblemen, aandachtsstoornissen, stress en depressie.
Net als Dick Swaab weet Spitzer moeilijke materie uit degelijk wetenschappelijk onderzoek zeer toegankelijk te presenteren aan de lezer.

Fragment uit artikel in De Volkskrant over zogenaamde iPad-scholen (8 juni 2013)
Volgens de Duitse psychiater Manfred Spitzer, van wie op 26 juni het boek Digitale dementie verschijnt bij uitgeverij Atlas Contact, is het grote probleem van computers op school dat ze alleen vluchtig leren stimuleren. Hij verwijst naar onderzoeken uit de jaren zeventig, waaruit volgt dat mensen dingen beter onthouden als ze er harder voor moeten werken.
handelingen als copy-pasten, swipen en multitasken zijn volgens Spitzer 'te oppervlakkig' om informatie goed te laten indalen in de hersenen. Ook ergert hij zich aan de trend dat leerlingen steeds minder uit hun hoofd hoeven te leren, omdat alles toch op internet te vinden is.

En iets eerder in dat artikel:
Toch is er ook een tegenbeweging. Nota bene in het hart van de digitale revolutie, Sillicon Valley, houdt een populaire basisschool alle computers buiten de deur. Een verslaggever van The New York Times spotte op deze Waldorf School of Peninsula opvallend veel kinderen van ouders die werken voor bedrijven als Google, Apple en eBay. Ouders die middenin de digitale wereld staan dus, maar die hun lerende kroost daar nog zo min mogelijk aan willen blootstellen.

Ik ben het pertinent oneens met het idee dat je technologie nodig zou hebben op de basisschool', zegt Alan Eagle, een Google-directeur die zijn dochter naar de computerloze school stuurt.

Fragment uit hoofdstuk 11. Zelfbeheersing versus stress
Digitale media werken het vermogen tot zelfbeheersing tegen en zorgen daardoor voor stress. Wie zich sterk maakt voor mediagebruik op de kleuter- of de basisschool, moet zich uitvoerig met dit feit bezighouden. En met name dient bewezen te worden dat de vermoede voordelen groter zijn dan de beslist aanwezige nadelen. Dat bewijs hebben mensen die computergebruik met name in de kleuterklas propageren tot nu toe niet geleverd.
Computerondersteunde geheugentraining heeft in zoverre effect dat je door schietgames een aandachtsstoornis eigen kunt maken. Het algemene mentale prestatievermogen wordt niet beter, hoewel dit graag en vaak door aanbieders van dit soort programma's wordt beweerd. Daar komt bij dat we nog geen definitieve uitspraken voor de lange termijn kunnen doen over de steeds vaker computer- en internetgebaseerde werkzaamheden en vrijetijdsbesteding. (pagina 245)

Brandpunt
Klik hier voor een Brandpunt-aflevering over Manfred Spitzer (23 juni 2013): Het gewiste geheugen.

Aanvulling
Klik hier voor een artikel van Lezer van Stavast Tamara de Leijer over dit boek: Wat wens je als ouder je kind toe?

Artikel: Ook dagelijks verhaaltjes vertellen had een significant positief effect, net als ... (juli 2013)
Artikel: Wat wens je als ouders je kinderen toe? (september 2013)

Terug naar Overzicht alle titels

Alex Verburg

Pater Van Kilsdonk : raadsman in delicate zaken : memoires
Atlas Contact 2013, 237 pagina's - € 19,95

Wikipedia: Alex Verburg (1953) en website Alex Verburg

Korte beschrijving
Pater van Kilsdonk (1917-2008) was een legendarische figuur in de Amsterdamse studentenwereld, bekend ook van zijn confronterende voordrachten in de 'Studentenekklesia'. Pas laat, vanaf 2007, werden met hem door Alex Verburg, bekend o.a. van zijn boek over de ontvoering van Gerrit Jan Heijn, langdurige gesprekken gevoerd. Het zijn steeds zijn eigen woorden die in dit boek gebruikt worden, vandaar dat ze terecht memoires genoemd kunnen worden. Zijn hele leven gaat voorbij: zijn jeugd in een dorpje in Brabant, zijn priesterwijding als jezuïet in 1945, zijn aalmoezenierschap bij gedetineerden van de NSB na de oorlog, maar vooral zijn conflict met Rome over wat hij verkondigde, zijn tijdelijke afzetting en eerherstel. Maar vooral zijn persoonlijke betrokkenheid met jonge mensen maakt indruk. Een vijftiental zwart-witfoto's siert het boek. Gezien de populariteit die pater van Kilsdonk genoot, zal dit boek velen, ook niet-gelovigen, kunnen aanspreken.

Fragment uit XXVIII AtheïsmeHet zou goed zijn als de kerken het evangelie van Jezus van Nazareth serieus zouden nemen, echt serieus. Voor God, hoe Hij dan ook bestaat, denk ik dat het ware verschil tussen christenen en niet-christenen ondenkbaar gering is.
Ik ben christelijk katholiek en ik blijf dat ook. Ik val in een leegte als ik dat niet meer ben. Ik denk, ik denk dat ik naar waarheid kan zeggen dat God aan mij een weg wijst, een roeping, die ik een béétje heb verstaan, en wil blijven en ook moet blijven verstaan, maar dat ik mij niet moet bemoeien met de weg die God aan anderen wijst. Dat is zo pretentieus.
Om het paradoxaal te zeggen - en staat dit op papier dan wekt dat ongetwijfeld misverstand op -: of God wil dat Ronald Plasterk in Hem gelooft of niet, dat weet ik niet. Wij weten van God zo weinig universeels. Maar dat ik mensen eerbiedig en bemin en hun nabij wil zijn naar vermogen, en op mijn fouten wil terugkomen, dat is voor mij helder. En de missionarissen die dat christelijk geloof aan anders georiënteerde volkeren ten dele hebben gebracht, keur ik niet af, want ze hebben daarmee ook vaak het menselijk niveau verhoogd, het niveau van de onbaatzuchtigheid, bedoel ik.
God is zoveel groter dan alle kerken. (pagina 192-193)

Klik hier voor een artikel in de NRC (maart 2013)

Artikel: Zeldzaam humaan - De gesprekken met pater Van Kilsdonk waren één lange les in eerbied en medemenselijkheid. (april 2013)

Een filmpje
In 2013 'trad' Alex Verburg twee keer in de regio Noord Oost Brabant aan om te vertellen over zijn boek en de pater die geboren werd in Zeeland (NB), en enige jaren in Oijen (nu: gemeente Oss) leefde voordat hij naar het seminarie ging en de rest van zijn leven (vooral) in Amsterdam doorbracht. Op zondag 15 december 2013 maakte collega Jan de Waal een videoverslag van het tweede optreden, waarin hij op ons verzoek inging op de vraag of Jan van Kilsdonk (in de zin van hoogleraar transitiekunde Jan Rotmans) een 'kantelaar' was én hoe de pater zou hebben aangekeken tegen de door filosoof Alain de Botton naar voren gebrachte ten virtues for the modern age.


Terug naar Overzicht alle titels

Peter Sloterdijk

Je moet je leven veranderen : over antropotechniek
Boom 2011, 510 pagina's - € 39,90

Oorspronkelijke titel: Du mußt dein Leben ändern: über Antropotechnik  (2009)

Wikipedia: Peter Sloterdijk (1947)

Korte beschrijving
De titel van deze 'papieren baksteen', essayistisch geschreven hoofdstukken zonder duidelijke opbouw of argumentatie, verwijst naar Sloterdijks vaststelling dat de mens zich voortdurend aangesproken voelt om boven zichzelf uit te stijgen, de verticaliteit te zoeken, en zodoende zich te bekwamen in 'antropotechnieken', menselijke cultuur- en gedragsuitingen die, net als bij sport, bestaan uit voortdurende oefening en herhaling. De mens is een 'homo repetitivus'. Onder andere aspecten van religie en ethiek worden vanuit een dergelijk oefenmodel geanalyseerd. Bij verschijnen van deze vertaling kreeg Sloterdijk een eredoctoraat van de Radboud Universiteit Nijmegen. Toch zal dit werk sommigen doen concluderen dat de veelheid van woorden het gebrek aan theorie poogt te maskeren. Het bevat interessante en originele inzichten, vaak ontleend aan andere filosofen als Nietzsche of antieke filosofen als Heraclitus. Maar het omslag verraadt dat zelfs de uitgever er niet in geslaagd is om een adequate samenvatting voor dit wijdlopige, tijdrovende en labyrintische boek te schrijven. Ondoorgrondelijk, behalve voor Sloterdijk-adepten. Met literatuurverwijzingen in eindnoten, een uitgebreide inhoudsopgave en een register op persoonsnamen.

Fragment uit Terugblik - over de herinbedding van het subject tot en met de terugval in de totale zorg
De enige autoriteit die tegenwoordig mag zeggen: 'Je moet je leven veranderen!' is de wereldwijde crisis waarvan sinds enige tijd iedereen merkt dat ze begonnen is haar apostelen de wereld in te sturen. Ze bezit autoriteit omdat ze zich beroept op iets onvoorstelbaars waarvan ze de voorafschaduwing is: de wereldwijde catastrofe. Je hoeft niet religieus muzikaal te zijn om te begrijpen waarom de grote catastrofe de godin van de eeuw moest worden. Omdat ze beschikt over de aura van het ontzaglijke, krijgt ze de fundamentele kenmerken die tot dusver werden toegeschreven aan de transcendente machten: ze blijft verhuld maar openbaart zich al in tekens; ze is onderweg maar haar voorboden zijn al daadwerkelijk aangekomen; ze presenteert zich aan individuele intelligenties in schrille visioenen en gaat tegelijkertijd het menselijke voorstellingsvermogen te boven; ze laat afzonderlijke individuen voor zich werken en benoemt die tot profeten; in haar naam wenden haar afgevaardigden zich tot de medemensen maar ze worden door de meesten als lastpakken geweerd. (pagina 460)


Klik hier voor een artikel over dit boek en 'de Ontnuchteringsjaren' en een recensie uit de NRC (2011)

Terug naar Overzicht alle titels

Robert M. Pirsig

Zen en de kunst van het motoronderhoud : een onderzoek naar waarden
Prometheus 2011 (38e druk), 509 pagina's   € 12,50

Oorspronkelijke titel: Zen and the art of motorcycle maintenance (1974)

Wikipedia: Robert M. Pirsig (1928) en Biographical Timeline of Robert Pirsig

Korte beschrijving
Herdruk van de bekende roman over een vader en zoon die per motorfiets een tocht door Noord-Amerika maken. Het gaat meer om het reizen dan om ergens te komen. De hoofdwegen worden vermeden, de voorkeur gaat uit naar kronkelende, beboste zijwegen. Het boek gaat niet over wat hen op deze reis overkomt, maar over de bespiegelingen die door wat ze zien in hen worden opgeroepen. Veel gefilosofeer, over de zin van het leven, over waarden en over religie. De roman drukt het levensgevoel uit van de generatie van linkse intellectuelen die zich aan het begin van de jaren '80, teleurgesteld over het uitblijven van maatschappelijke veranderingen, terugtrok uit het politieke leven om zich aan levensbeschouwelijke zaken te wijden. Het succes van deze roman is onderwerp van veel studie geweest. Hoewel het tamelijk sentimenteel en betuttelend is, is het een cultboek.

Fragment uit 12
Ik veronderstel dat ik, wanneer ik meer een romancier was dan een Chautauqua-redenaar, zou proberen 'meer gestalte te verlenen' aan de figuren van John en Sylvia en Chris, door scènes in te lassen met veel handelingen, die ook 'innerlijke bedoelingen' van Zen en wellicht Kunst en misschien zelfs Motorfietsonderhoud zouden openbaren. Dat zou een heel aardige roman opleveren, maar om een bepaalde reden trekt mij dat niet zo aan. Het zijn mijn vrienden, geen romanfiguren, en zoals Sylvia het zelf eens uitdrukte: 'Ik houd er niet van een object te zijn!' Op een heleboel dingen die wij van elkaar weten ga ik dus gewoon niet in. Niets kwaads, maar niet echt relevant voor de Chautauqua. Dat is de manier waarop het onder vrienden hoort te gaan.
  Op hetzelfde moment waarop ik denk moet het duidelijk op te maken zijn uit de Chautauqua waarom ik op hen altijd zo'n gereserveerde en afwezige indruk maak. Zo af en toe stellen ze vragen die schijnen te schreeuwen om een uitspraak waarover ik in vredesnaam altijd zit te denken, maar wanneer ik dan pruttelend zou verklappen waarmee ik me werkelijk bezighoud, laat ik zeggen, de a priori-veronderstelling van de continuïteit van een motorfiets van seconde tot seconde, en ik deed dat zonder het hulpmiddel van het totale bouwwerk van de Chautauqua, dan waren ze alleen nog veel verbaasder en zouden ze zich afvragen wat er aan de hand was. Nu ben ik werkelijk geïnteresseerd in deze continuïteit en de manier waarop wij erover spreken en denken en daarom wil ik nogal makkelijk afdwalen van de normale middag-boterham-atmosfeer en dat heeft de schijn van vage afwezigheid. Het is echt wel een probleem. (pagina 165-166)

Fragment uit 15

Kwaliteit… je weet wat het is, toch weet je niet wat het is. Dat is met zichzelf in tegenspraak. Maar sommige dingen zijn beter dan andere, dat wil zeggen, hebben meer kwaliteit. Maar wanneer je probeert te zeggen wat de kwaliteit is afgezien van de dingen die het bezitten, gaat het alleemaal ffft! Dan is er niets om over te spreken. Maar wanneer je niet kunt zeggen wat Kwaliteit is, hoe weet je dan wat het is, of hoe weet je dan zelfs maar dat het bestaat? Wanneer niemand weet wat het is, dan bestaat het dus voor alle praktische doeleinden helemaal niet. Maar voor alle praktische doeleinden bestaat het wel degelijk. Waarop worden anders cijfers gebaseerd? Waarom zouden mensen anders voor sommige dingen een fortuin willen neertellen, terwijl ze andere dingen op de schroothoop gooien? Kennelijk zijn sommige dingen beter dan andere… maar wat is dat ‘betere’?… En zo draai je dan rol, tol je geestelijk rond en nergens vind je houvast. Wat is in hemelsnaam Kwaliteit? Wat is het? (pagina 223, negenendertigste druk uit 2012)

Terug naar Overzicht alle titels