Trudy Dehue 2

De depressie-epidemie : over de plicht tot het lot in eigen hand te nemen
Augustus 2008, 332 pagina's - € 12,50

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Wikipedia: Trudy Dehue (1951)

Korte beschrijving
De auteur beschrijft allereerst haar observatie van de - vaak te korte - onderzoeken van de medicijnen tegen depressie. Ze heeft veel kritiek op de onderzoeken, die niet correct gehouden en weergegeven worden, waarvan de uitkomsten verdoezeld of verdraaid worden. Een en ander door de betrokkenheid van de hebzuchtige farmaceutische industrie die niet alleen veel geld steekt in de onderzoeken, maar ook de uitkomsten steeds meer bepaalt. Tegelijk wordt depressie steeds meer in de biologische hoek getrokken. Pleidooien voor onafhankelijk onderzoek krijgen geen voet aan de grond. De auteur onderzoekt ook de commercialisering van de wetenschap, de antidepressie-reclame en depressiecampagnes die worden gefinancieerd door de overheid. Gangbare verklaringen van een toename van het aantal gevallen van depressie zijn niet houdbaar of onvolledig. Tot slot een hoofdstuk over het nemen van het lot in eigen handen. Met een groot aantal eindnoten, een literatuuropgave en afzonderlijke registers op personen en onderwerpen. Een zeer goed boek, maar niet gemakkelijk, vooral geschikt voor de hulpverlening, artsen, psychiaters en psychotherapeuten, maar ook voor de media en journalisten. De schrijfster is hoogleraar aan de rijksuniversiteit te Groningen. Kreeg veel aandacht in de media.

Fragment uit 9. De plicht het lot in eigen hand te nemen
Kon voorheen het bestaan nog door hogere machten worden geregeld of worden getroffen door sociaal onrecht, nu staan we liefst allemaal zelfstandig, competitief en verantwoordelijk in het leven. Wie daar te weinig toe in staat is, heet niet alleen angstig of depressief maar loopt een kans werkelijk ongelukkig te worden door de permanente confrontatie met het eigen tekort. Ook wie anderszins niet meedoet, bijvoorbeeld door te veel alcohol te drinken, verlegen te zijn, narcistisch, druk of in zichzelf gekeerd, heeft behandeling nodig om aan zelf realisering te gaan doen. Om Mentaal Vitaal nog eens aan het woord te laten: 'Preventie [...] vanuit een disease management benadering levert gezondheidswinst op en verlaagt de kosten. [...] De samenleving heeft immers baat bij vitale burgers, werknemers, patiënten en leerlingen.'
Terwijl Furedi het concept 'burger als autonome, vrijdenkende, verantwoordelijke en voor zichzelf zorgende mens teloor ziet gaan als sneeuw voor de zon', staat dat in feite breeduit op de politieke agenda. Bordjes zoals 'pas op de gladde vloer', die je in overdrachtelijke zin inderdaad overal tegenkomt, zijn geen permanente hand boven het hulpeloze hoofd, maar wijzen mensen erop dat het risico voor hemzelf is. In de eenentwintigste eeuw houden overheden, hulpverleners en uiteindelijk alle mensen elkáár de plicht voor het lot in eigen hand te nemen. (pagina 236)

Lees ook: Betere mensen : over gezondheid als keuze en koopwaar (2014)

Terug naar Overzicht alle titels

Guy Verhofstadt 2

De ziekte van Europa (en de herontdekking van het ideaal)
De Bezige bij 2015, 368 pagina's -  € 24,90

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Wikipedia: Guy Verhofstadt (1953)

Korte beschrijving
Dit boek gaat over de afkalving van het Europese ideaal als gevolg van de eurocrisis en massa-immigratie. De auteur was premier van België van 1999 tot 2008. Hij is de leider van de liberalen in het Europees Parlement. Idealistisch – en teleurgesteld – evangelist van een verenigd Europa. Het boek stelt de diagnose van de malaise en probeert het Europese ideaal te herontdekken. Aansprekend en amusant is de felheid van de auteur, die het heeft over een 'Europees Korsakov-syndroom' en over de 'Hongaarse schande'. Wel veel emotie, waardoor hij de nuchtere lezer soms kwijt raakt. Interessant voor voor- én tegenstanders van vergaande Europese integratie. Toegevoegd zijn documenten uit de jaren vijftig die het oorspronkelijke Europese ideaal weergeven. Geen illustraties. Voor meer feiten is het de moeite waard om ‘Europa in alle staten : zestig jaar geschiedenis van de Europese integratie’* (2013) te lezen van o.a. Wim van Meurs.

Korte beschrijving
Dit boek gaat over de afkalving van het Europese ideaal als gevolg van de eurocrisis en massa-immigratie. De auteur was premier van België van 1999 tot 2008. Hij is de leider van de liberalen in het Europees Parlement. Idealistisch – en teleurgesteld – evangelist van een verenigd Europa. Het boek stelt de diagnose van de malaise en probeert het Europese ideaal te herontdekken. Aansprekend en amusant is de felheid van de auteur, die het heeft over een 'Europees Korsakov-syndroom' en over de 'Hongaarse schande'. Wel veel emotie, waardoor hij de nuchtere lezer soms kwijt raakt. Interessant voor voor- én tegenstanders van vergaande Europese integratie. Toegevoegd zijn documenten uit de jaren vijftig die het oorspronkelijke Europese ideaal weergeven. Geen illustraties. Voor meer feiten is het de moeite waard om ‘Europa in alle staten : zestig jaar geschiedenis van de Europese integratie’* (2013) te lezen van o.a. Wim van Meurs.

 Lees ook: De weg uit de crisis : hoe Europa de wereld kan redden (2009)

Trouw: Paardemiddel voor een doodziek Europa (14 oktober 2015)

Fragment uit 1. Het Syndroom van Korsakov
Europa lijdt echter aan meer dan geheugenverlies alleen. Inmiddels heeft het ook de volgende fase van de ziekte van Korsakov zich aangediend: het zich buiten de werkelijkheid plaatsen door het scheppen van een eigen schijn- of fantasiewereld. De voorbeelden zijn legio. Europa blijft denken dat het in de wereld nog steeds de grootste afzetmarkt bezit. Of de tot treurens toe herhaalde ambitie om de geavanceerdste kenniseconomie op deze planeet te worden, terwijl alle indicaties wijzen in de tegenovergestelde richting. Het heeft iets pathetisch, die stoere opgeklopte verklaringen die voortdurend worden herhaald in alle documenten van de Europese Commissie en in de besluiten van de Europese Raad. En dat terwijl er geen continent ter wereld zo traag groeit als Europa.

Terug naar Overzicht alle titels

Bernard Maris

Economie is geen wetenschap : het bijgeloof van onze tijd ontmaskerd
De Geus 2015, 125 pagina's - € 14,95

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Oorspronkelijke titel: Houellebecq économiste (2014)

Wikipedia: Bernard Maris (1946-2015)

Korte beschrijving
Hoewel de auteur een beroemd econoom is, staat hij bekend om het bekritiseren van economen en het huidige economische systeem. Net als de thans actuele Thomas Piketty beweert Maris meer geleerd te hebben van grote literaire auteurs dan van toonaangevende economen. In dit boek houdt hij de lezer een spiegel voor over onze huidige samenleving aan de hand van het werk van de schrijver Michel Houellebecq, met veelvuldige citaten van vroegere economen als Marx, Friedman en Keynes. Hij wil onze overschatting van de relevantie en invloed van de economie aan de kaak stellen door duidelijk te maken dat economie geen exacte wetenschap is en daardoor belangrijke beperkingen kent, zoals het willen rationaliseren van alles in de samenleving en het miskennen van de factor 'menselijk gedrag'. Dit boek is postuum uitgegeven: de auteur was een van de slachtoffers bij de aanslag van januari 2015 op de kantoren van het satirische Franse weekblad Charlie Hebdo, waarvan hij redacteur/columnist en deels eigenaar was. Een juweeltje voor cynici en relativeerders..

Fragment uit het Voorwoord
Ten eerste valt er nooit, ik herhaal nooit iets aan te begrijpen, en een roman of gedicht is van nature niet economisch. Nee. Net zoals je door het lezen van Kafka begrijpt dat je wereld een gevangenis is en door Orwell dat je er wordt gevoed met leugens, zo zul je door het lezen van de economische ideeën van Michel Houellebecq die ik ga onthullen, te weten komen - als je het niet al wist - dat het keurslijf dat je bewegingen afremt en je zo triest en sneu maakt, economisch van aard is. Rimbaud had het in een gedicht terloops over de economische verschrikkingen en Viviane Forrester schreef er een fraai boek over, dat werd verguisd door de intelligentsia (een goed teken!). Voortaan zul je nog meer van Michel Houellebecq genieten nu je begrijpt dat hij je immuun maakt voor economie, al had je dat vast al begrepen.
  Zijn boeken vallen onder de gezondheidszorg. Te zien dat onze tijd in hokjes is verdeeld door de troosteloze wetenschap en de statistiek, die etymologisch verwant is met de staatsraison en ten grondslag ligt aan de wil om de wereld te normeren via de 'normaalverdeling', is één ding; het bespreken van de twee Houellebecqiaanse redenen om te leven, of te overleven - goedheid en liefde - is iets anders, veel bezielender.

Nietzsche dacht dat de wetenschap de filosofie de das om zou doen. Niets daarvan. De filosofie werd vervangen door pseudowetenschappen, de economie voorop, waarvan de wiskundige overdrijving de conceptuele leegte verhult. Samen met het jargon is wiskunde de camouflagetruc die het economische kankergezwel in de samenleving aan het zicht onttrekt.
  Dat de economie de samenleving - of liever gezegd de mensheid - fataal wordt is, voor één keer, volkomen voorspelbaar. En die voorspelling wordt gedaan door Michel Houellebecq.
  Het is een goede zaak dat de moordenaar wordt ontmaskerd. (pagina 20-21)

Lees ook: Michel Houellebecq. Mogelijkheid van een eiland (2005) en Viviane Forrester. De terreur van de globalisering (2000/2001)

Terug naar Overzicht alle titels

Brian Robertson

Holacracy : de nieuwe manier van werken in een snel veranderende wereld
Business Contact 2015, 230 pagina's - € 24,99 

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Oorspronkelijke titel: Holocracy : the new management system for a rapidly changing world (2015)

Wikipedia: Holacratie en Holacracy  en Twitter Brian Robertson 

Korte beschrijving
Snel kunnen inspelen op veranderingen – daartoe zouden veel organisaties graag in staat zijn, maar de werkelijkheid laat zien dat slechts weinigen daarin slagen. De Amerikaanse auteur van dit boek gelooft in de maakbaarheid van organisaties en ontwikkelde een methode die een organisatie wendbaarder en slagvaardiger maakt: holycracy. Kern van deze methode is dat de verantwoordelijkheid en beslissingsbevoegdheid dáár komt te liggen waar ze horen: op de werkvloer. De macht en beslisbevoegdhied worden weggehaald uit de managementhiërarchie en komen te liggen bij de rollen die in de organisatie vervuld worden via samenwerking in gelijkwaardige cirkels. Deze nieuwe manier van werken en organiseren wordt in dit boek praktijk- en toepassingsgericht uiteengezet: hoe breng je je organisatie in voortdurende ontwikkeling, wat betekent dat voor je organisatiestructuur en hoe geef je het in de praktijk vorm en inhoud? Ook al zie je er voor toepassing in jouw organisatie geen brood in, kennis nemen van dit nieuwe managementparadigma via dit boek is aan te bevelen.

Fragment uit 2. Loslaten van autoriteit
In holacracy is het distribueren van autoriteit meer dan een kwestie van de macht bij de leiders weghalen en toekennen aan een ander of een groep anderen. In plaats daarvan wordt macht niet meer toevertrouwd aan iemand die aan de top staat, maar aan een proces dat gedetailleerd is vastgelegd in een geschreven grondwet. De grondwet van holacracy is een generiek document dat kan worden toegepast op elke organisatie die gebruik wil maken van de methode. Als de grondwet formeel is geratificeerd, bepaalt deze de gang van zaken in de organisatie. De erin vastgelegde regels en processen zijn soeverein en staan zelfs boven degene die de grondwet heeft aangenomen. Zoals een op de nationale grondwet gebaseerd parlement wetten kan uitvaardigen die zelfs een president niet kan negeren, bepaalt de grondwet van holacract dat de macht binnen de organisatie niet bij een autoritaire baas berust, maar bij een wetgevend proces.
  Je kunt de grondwet online lezen, maar je hoeft de tekst niet te lezen om holacracy te leren. Je leert een ingewikkeld spel niet optimaal door de spelregels te lezen. Het werkt beter om de basisregels te leren, te gaan spelen en de spelregels alleen te raadplegen als je die nodig hebt. Het is echter wel cruciaal dat je weet dat die regels bestaan en met de andere speler overeenkomt dat jullie ze gehoorzamen; het is geen spel meer als een van de spelers het recht heeft de regels aan te passen. Als ik met een organisatie naar de implementatie van holacracy toewerk, is de eerste stap dat de CEO de grondwet van holacracy formeel aanvaardt en zijn of haar macht aan het systeem van regels overdraagt. Door heldhaftig afstand te doen van zijn of haar gezag effent de leider het pad voor een authentieke machtsverdeling die elk niveau van de organisatie bereikt. (pagina 31-32)

Youtube - Holacracy: A Radical New Approach to Management | Brian Robertson | TEDxGrandRapids



Terug naar Overzicht alle titels

Marius de Geus

Filosofie van de eenvoud : vereenvoudiging en matiging als verrijking van het bestaan
Jan van Arkel 2015, 384 pagina's - € 19,95

Wikipedia: Marius de Geus (1954)

Korte beschrijving
De auteur is politiek filosoof aan de Universiteit van Leiden. Hij analyseert uiterst zorgvuldig en toegankelijk de economische, maatschappelijke en politieke werkelijkheid van het 'nooit genoeg' van de westerse maatschappijen. Vervolgens ontvouwt hij op overtuigende wijze zijn 'filosofie van de eenvoud' waarbij 'vrijwillige matiging' en een eenvoudige levensstijl kernbegrippen vormen. Tevens is een volledig politiek en ethisch omdenken nodig, weg van het falende liberalisme, hedonisme en consumentisme naar de ware, ecologisch verantwoorde 'kunst van het leven' van eenvoud in een eindige wereld. Dit zal een permanent en soms zeer weerbarstig individueel en collectief leerproces vereisen, dat echter tot een rijker en betekenisvoller bestaan zal leiden. Het levenstempo zal 'normaliseren'. Een meeslepend en zeer actueel betoog voor een 'verlaging van onze ecologische voetafdruk'. Gericht op een breed, op het nadenken over matiging en eenvoud gericht publiek.

Fragment uit 13. Belangrijke eindbevindingen, geleerde inzichten en opgedane lessen
Het bestaan van een niet te ontkennen maatschappelijke tegenstand en in bepaalde gevallen zelfs ook uitgesproken 'weerzin' ten aanzien van ene filosofie van vrijwillige vereenvoudiging, matiging en zelfbeheersing, valt in onze westerse samenleving op basis van verschillende redenen te verklaren.
  Een eerste reden is het feit dat de bevoorrechte westerse burgers een dergelijke ethiek vrijwel onmiddellijk associëren met 'opgeven', 'afzien' en 'inleveren'. Een dergelijke 'filosofie van de eenvoud' wordt door de meeste burgers al bij voorbaat afgewezen. Dit gebeurt op grond van de negatieve gevoelswaarde en verbinding met zuinigheid en schraalheid, beperking van de consumptiekeuzes, de verwachting van een zekere armoedigheid en een daarmee samenhangende existentiële angst voor het op tal van gebieden mogelijk ervaren van  tekorten'.
  Een tweede reden is dat een overgang naar meer eenvoudige, gematigde en beheerste levenswijzen en gedragingen ook een teken is dat de toekomst onzeker is en dat vertrouwde en langdurig ingesleten consumptiepatronen en gedragingen aangepast dienen te worden. Dit kan gepaard gaan met gevoelens van kwetsbaarheid, aantasting van het zelfvertrouwen en het zelfbeeld van burgers: het zich aanpassen aan nieuwe omstandigheden kost energie, kan spanningen opleveren en kan tot onverwachte en onvoorspelbare gevolgen leiden. Het bevestigt dat het menselijk bestaan voortdurend aan veranderingen onderhevig is en fundamentele onzekerheden met zich meebrengt.
  Een vergelijkbare vereenvoudigingsfilosofie wordt met behulp van de genoemde processen van 'framing' in de media doorgaans direct in verband gebracht met het inleveren van ruimere consumptiemogelijkheden, het opgaven van aanzien, comfort, luxe en het leiden van ene ascetisch bestaan, dat de mensen zich zouden dienen op te leggen om de welbekende ' aardse verleidingen' te bedwingen. (pagina 349-350)

Terug naar Overzicht alle titels

Ahmed Aboutaleb

Droom & daad
Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek 2015, 63 pagina's - € 2,95
Uitgegeven in het kader van de Maand van de Geschiedenis 2015 (thema: Tussen droom en daad)

Wikipedia: Ahmed Aboutaleb (1961)

Korte beschrijving
In dit essay, uitgegeven ter gelegenheid van de Maand van de Geschiedenis (oktober 2015), pleit de Rotterdamse burgemeester voor een samenleving waarin solidariteit, hulpvaardigheid en opofferingsgezindheid de boventoon voeren in de omgang met de medemens. Als uitgangspunt daarbij haalt hij de geschiedenis aan van een aantal joodse onderduikers die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog verscholen op de orgelzolder van de Rotterdamse Breepleinkerk. Dankzij de onbaatzuchtige inzet van mensen die hen tevoren niet eens kenden, slaagden zij er in de oorlog te overleven. Aboutaleb knoopt aan bij het gedachtegoed van Aristoteles en met Rotterdam verbonden denkers als Erasmus en Pierre Bayle voor een oproep om de droom van een leefbare samenleving om te zetten in daden door moed, inzet en hulp voor de medemens. Voor een breed publiek. Geïllustreerd met een aantal zwart-witfoto's. Pocketuitgave; normale druk

Het essay voor de 12de Maand van de Geschiedenis wordt geschreven door Ahmed Aboutaleb, burgemeester van Rotterdam. Het krijgt de titel Droom & daad, bijna gelijk aan het thema van de Maand van de Geschiedenis: Tussen Droom & Daad.

In het essay onderzoekt Aboutaleb de wegen naar een wij-samenleving. Zijn stelling is dat we veel kunnen leren van zowel de dromers als de doeners. Mensen met moed, doorzettingsvermogen en opofferingsgezindheid. De boodschap van Aboutaleb is: we kunnen elkaar helpen de weg te vinden, want de weg van dromen naar daad is de weg van ‘ik’ naar ‘wij’. Van de ‘ik’ die vaak machteloos is tegen de grote problemen, naar de ‘wij’ die veel wegen opent. Het essay wordt door de CPNB uitgegeven en is tijdens de Maand van de Geschiedenis, jaarlijks in oktober, in de boekhandel te koop voor € 2,95.

Ahmed Aboutaleb (Marokko,1961) behaalde zijn einddiploma HTS in 1987, werkte als discussieleider, programmamaker, verslaggever en woordvoerder. Vanaf 2004 was hij wethouder van de gemeente Amsterdam. In 2007 werd hij benoemd tot staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en op 5 januari 2009 geïnstalleerd als burgemeester van Rotterdam.

In 2014 werd hij door Elsevier uitgeroepen tot ‘Nederlander van het jaar’ en door Binnenlands Bestuur tot beste lokale bestuurder van 2014. Aboutaleb wordt geroemd als het gezicht van de stad die de afgelopen jaren met onder meer architectonische hoogstandjes opvallend positief in het nieuws was.

Na de aanslag op het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo begin dit jaar maakte hij nationaal én internationaal indruk met zijn speech op het plein 1940-45. Het bracht hem op een topontmoeting over radicalisering in het Witte Huis en ontving hij veel lof van collega burgemeesters en politici over de gehele wereld.

Fragment uit de Epiloog
We hoeven die weg van droom naar daad niet alleen te gaan. Dat heeft het verhaal van Rebecca ons laten zien. Er waren vele moedige mensen die haar hielpen. De familie van de koster en de dominee, en de Surinaamse oogarts Leo Lashley. Het zijn voorbeelden en rolmodellen die ons kunnen helpen om onze eigen weg te vinden. We kunnen leren van de dromers, van de mensen met een ideaal. En we kunnen leren van de doeners, die hun idealen omzetten in daden. We kunnen geïnspireerd worden door de mensen met moed, doorzettingsvermogen en opofferingsgezindheid. We kunnen een voorbeeld nemen aan de moedige koster De Mars en zijn sterke vrouw Annie. Zij deden wat er op hun pad kwam en ze liepen er niet voor weg. We kunnen leren van het doorzettingsvermogen van de onderduikers, die dag in dag uit alert waren, 34 maanden lang. We kunnen net zo dienstbaar proberen te zijn als dokter Lashley en verpleegster Riek Dekkers, die bij de bevalling van Rebecca hielpen in die onmogelijke omstandigheden.
  We kunnen ook andere mensen helpen of op sleeptouw nemen. We kunnen jonge mensen helpen bij het vinden van hun weg naar volwassenheid, zoals Aristoteles deed voor Alexander de Grote. En zoals Erasmus deed voor Hendrik van Bourgondië en Karel V. En zoals de gidsen Henk den Haan en Randy Breukel nu doen, elke keer als ze het verhaal van de Breepleinkerk vertellen aan de schoolkinderen van Rotterdam-Zuid. En zoals Deborah Maarsen deed op die middag bij het Kindermonument aan de Stieltjesweg.
  De weg van dromen naar daad is de weg van 'ik' naar 'wij'.  Van de 'ik' die machteloos is ten opzichte van de grote problemen, naar de 'wij' die opeens zo veel mogelijk maakt.
  We kunnen elkaar helpen de weg te vinden. (pagina 57-58)

Joods Kindermonument Rotterdam

Terug naar Overzicht alle titels

Paul Tough

Een kwestie van karakter : waarom doorzettingsvermogen en nieuwsgierigheid belangrijker zijn dan IQ
Business Contact 2015, 277 pagina's - € 19,99

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Oorspronkelijke titel: How children succeed : grit, curiosity and the hidden power of character (2012)

Wikipedia: Paul Tough (1967)

Korte beschrijving
De Amerikaanse auteur, journalist op het gebied van opvoeding, onderwijs en politiek, betoogt vanuit verschillende invalshoeken dat niet alleen intelligentie maar ook een 'sterk karakter' een voorwaarde is voor een succesvol leven. Aan de orde komen: hechting van kinderen in het gezin; vergelijking van onderwijsprogramma's op verschillende scholen; bestudering van het denkproces van kinderen bij het leren schaken; het nut van tegenslagen. De vele experimenten, onderzoeksresultaten en gesprekken met leerkrachten en leerlingen die hij beschrijft, leiden steeds tot dezelfde conclusie: doorzettingsvermogen, nieuwsgierigheid, zelfbeheersing en optimisme zijn minstens zo belangrijk als cognitieve vaardigheden; en deze karaktereigenschappen kunnen ontwikkeld worden. Achterin een notenlijst en een register. Een prettig leesbaar boek met interessante voorbeelden. Hoewel de opvattingen over onderwijs en opvoeding in Amerika wel enigszins verschillen van die in Nederland, zullen de uiteenzettingen over karaktervorming ook in ons land ouders en leerkrachten aanspreken.

Fragment uit de Inleiding
In de zomer van 2009, een paar weken nadat mijn zoon Ellington was geboren, zat ik een dag lang in een klaslokaal van een voorschoolse opleiding in ene klein stadje. Die twee gebeurtenissen hadden niets met elkaar te maken - ik zat niet als ouder in lokaal 140 van de Red bank Primary School om de klas te beoordelen, maar ik was journalist en wilde begrijpen wat er gebeurde. Op het eerste gezicht zag het lokaal er heel gewoon uit. De muren waren vrolijk geel geverfd. Naast het whiteboard stond de Amerikaanse vlag. In het lokaal waren peuters van vier tevreden bezig met de dingen die kinderen van die leeftijd zoal doen: torens bouwen van lego, met vrachtauto's spelen en legpuzzels maken. Maar naarmate de dag vorderde, besefte ik dat wat er in lokaal 140 gebeurde helemaal niet zo gewoon was. Ten eerste waren de leerlingen opvallend rustig en ordelijk. Er vloeiden geen tranen, de kinderen stortten niet in, ze hadden geen driftbuien en maakten geen ruzie. Het merkwaardige was dat juf Leonardo nauwelijks moeite deed om orde te houden. Ook het gedrag van de kinderen werd door haar niet openlijk gestuurd. Er waren geen waarschuwingen, gene gouden sterren die werden uitgedeeld, gene time-outs, geen 'kijk eens hoe goed Kelliane oplet!' - er waren zelfs helemaal geen beloningen of straffen voor gedrag.
 De kinderen in lokaal 140 namen deel aan het programma Tools of the Mind, een nieuw lesprogramma voor kinderen tot en met vijf jaar dat door twee pedagogen uit Denver is bedacht en dat zij baseren op een onorthodoxe theorie over de ontwikkeling van kinderen. Voor- en vroegschools onderwijs in de Verenigde Staten is bedoeld om schoolse vaardigheden te ontwikkelen die met lezen en rekenen te maken hebben. Tools of the Mind daarentegen richt zich hier niet op. De interventies zijn allemaal bedoeld om kinderen een ander soort vaardigheid aan te leren: het beheersen van impulsen, het concentreren op de activiteit en mentale valkuilen, emoties beheersen, gedachten organiseren. De bedenkers van Tools of the Mind geloven dat de kinderen met deze vaardigheden, die zij 'zelfregulering' noemen, betere resultaten zullen behalen in het onderwijs dan met de traditionele mix van schoolse vaardigheden. (pagina 7-8)

Youtube - Paul Tough - How Children Succeed (juni 2013) (4:33)



Terug naar Overzicht alle titels