vrijdag 14 september 2012

Henk van der Waal


Denken op de plaats rust

Querido 2012, 334 pagina's - € 22,50

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Website van Henk van der Waal (1960)

Korte beschrijving
Het thema van dit dikke boek, dat is beïnvloed door de Franse filosoof Maurice Blanchot en zijn gevolg, is wat Van der Waal het 'onbestemde' noemt. Het boek begint met een lange en schematische bespreking van hoe de filosofie, door de opkomst van de natuurwetenschappen en de politiek, uiteindelijk het recht verspeelde om uitspraken te doen over de natuur of over de moraal. Wat haar is gebleven, zijn vragen over het zelf. Dit zelf dankt zijn bestaan en identiteit niet aan rationaliteit en kennis, maar aan de rite. Om te begrijpen wat het zelf is, meent Van der Waal, zullen we het denken moeten ritualiseren. Daarvoor is stilte nodig en de bereidheid om je leeg te maken, zoals we dat kennen uit het boeddhisme. Lezers met veel geduld en affiniteit met hedendaagse Franse filosofie mogen in dit boek iets vinden dat van hun gading is, anderen zullen zich ergeren aan de vele herhalingen, het vage taalgebruik en het schematisch karakter van alles. Van der Waal (1960) is ook bekend als dichter.


Fragment uit de Inleiding (Denken op de plaats rust, hoofdstuk 1, fragment 2 tegen de weters
Het gaat dit boek niet om weten. Het stikt in deze wereld van de weters, van de allesweters, van de betweters, van de bètaweters. Het denken is volledig verstrikt geraakt onder de last van al dit weten. Er is vrijwel geen mens meer die nog iets durft te denken omdat hij als de dodo is dat de weters hem terecht zullen wijzen, hem links en rechts zullen inhalen en hem dan, en dat is het ergste, voor het oog van de camera zullen uitlachen. Nou, als dat gebeurt, dan hou je wel op met denken, dan ga je wel kennis vergaren, heel veel kennis allemaal ter ondersteuning van je oorspronkelijke gedachte.
Maar wat ontdek je na het opnemen van al die kennis? Juist, je gedachte is opgelost. Foetsie, weg. En als dat gebeurd is, kom je gemakkelijk tot het inzicht dat dat denken er dus niet toe doet. Dat je dat denken beter aan anderen kunt overlaten. Aan de weters bijvoorbeeld.
Het vervelende is echter dat weters wel pretenderen te denken, maar of ze dat ook werkelijk doen? Ze recyclen het denken. Heel knap soms, en altijd met veel kennis van zaken. maar denken, écht de uitdaging van het denken aangaan? Vragen stellen zonder het antwoord al te kennen en antwoorden geven die niet als waarheden de hele goegemeente platslaan? Het is er gewoon niet bij. En al helemaal niet in dit kikkerlandje waar iedereen die denkt als een clown, charlatan, gevaarlijke gek of anachronistisch verschijnsel aan de kant wordt gezet. (pagina 11-12)

Fragment uit een column van Marjoleine de Vos
Wat het geestelijk klimaat betekent voor hoe een mens is en leeft, kun je ongelooflijk snel, geestig en intelligent lezen in het boek Denken op de plaats rust van Henk van der Waal, een boek waar ik nu al weken lang krankzinnig enthousiast over ben, al is het soms heus wel wat moeilijk. Filosofen zijn niet altijd eenvoudig.
Wat Van der Waal (filosoof en dichter) doet, en wat heel verhelderend is, is een een drietal gebieden (door Van der Waal "bereik" genoemd) onderscheiden en die vervolgens ook gescheiden houden: het "bereik van de waarheid", het "bereik van de aanspraak" en het "bereik van het onbestemde". Die bereiken komen kort gezegd neer op het bereik van de wetenschap, dat van de politiek en het samenleven, en dat van het innerlijke of geestelijke leven. Hij laat steeds zien waarom het niet goed is om die dingen door elkaar te husselen en ook waarom ze alle drie belangrijk voor ons zijn en ook altijd geweest zijn. Even belangrijk.
Je hebt daar meer aan dan aan het lezen van een oud meisjesboek, toegegeven. Oude idealen in oude bewoordingen kun je niet meer oppiepen. Maar nieuwe bewoordingen om aan jezelf en anderen duidelijk te maken dat een meisjesboekenterm als 'de ziel' nog steeds betekenis heeft, kan wel.
(uit: Nergens een boekenkast, vrijdag 14 september 2012)

Terug naar Overzicht alle titels

Wim Daniëls

Mieters!: de taal van de jaren vijftig
Thomas Rap 2012, 160 pagina's - € 14,90

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Wikipedia: Wim Daniëls (1954) en zijn website

Korte bespreking
Het tijdperk van vlak na de oorlog wordt vaak omschreven als een periode waarnaar je zou willen terugverlangen. Zij representeert de wederopbouw, de komst van veel nieuwigheden en het begin van een eigen jongerencultuur. Schrijver en taalkundige Wim Daniëls (1954) geeft een ruime alfabetische geordende beschrijving van kenmerkende woorden en uitdrukkingen uit de jaren vijftig. Astronaut, nozem, beha, bromfiets, om maar eens enkele te noemen. Op speelse wijze geeft hij uitleg over het ontstaan en gebruik van die woorden. Namen van artiesten (Elvis the pelvis, Brigitte Bardot), producten (Omo, Lego, Bic, Mobylette) en nieuwe rages (rock-‘n roll, hoelahoep) worden afgewisseld met radioprogramma’s (Familie Doorsnee, Tijd voor teenagers). Het boek eindigt met enkele hoofdstukken over de toenmalige spelling en journalistiek en over de reclameslogans (Het bier is weer best, Ik wil Bolletje). Daniëls heeft (terecht) meer de nadruk gelegd op opmerkelijkheid dan op volledigheid. Verluchtigd met (zwart-wit)foto’s. Voor mensen met gevoel voor nostalgie een heerlijk boek.

Blurbtekst op zijn website|
Mieters! is een boek dat gaat over de taal van de jaren vijftig (1950-1960). Welke woorden waren toen nieuw of welke woorden waren heel bepalend voor de jaren vijftig? Het boek bevat een grote alfabetische opsomming van jarenvijftigwoorden, uiteraard met toelichting. Er staan ook illustraties in het boek en diverse kaderteksten waarin thematisch ingegaan wordt op de taal van de jaren vijftig.

Lezing in Oss - zondag 17 februari 2013 - Echte waarde(n) (taal)kunst
Wim Daniëls is schrijver en taalkundige, die veel boeken op zijn naam heeft staan. Hij is verder columnist bij het radioprogramma 'Spijkers met Koppen' en vaste gast bij het tv-programma 'Pauw & Witteman'.

Ooit had hij te maken met een bibliothecaresse op een middelbare school die hem dwingend afried een bepaald boek te gaan lezen. Ze prees hem een ander boek aan dat ze zelf lange tijd geleden al gelezen had. 'Dat is pas een waardevol boek', zei ze, 'waar je een echt een goed mens van wordt.' 'Zelden', aldus Wim Daniëls, 'heb ik een vrouw gekend die zo kwaadaardig was als zij.'

Het was 'Archie, de man van staal', een stripboek, waardoor Wim Daniëls in de jaren zestig het bestaan van boeken ontdekte, maar het eerste boek dat hem deed beseffen wat de waarde en de kracht van woorden kan zijn, was een dierenverhaal van Anton Koolhaas, in het bijzonder de zin: 'Als alles goed is geregeld, dan ben ik de laatste tijd tamelijk nijdig vandaag, dacht de beer Burlot.'  Daarna werd hij een groot liefhebber van wat hijzelf de logicaliteratuur is gaan noemen, literatuur die de taal, de wereld ogenschijnlijk misleidt, maar die - voor hemzelf althans - de poorten van zijn geboortedorp Aarle-Rixtel, waar alles waardevast leek, opende naar de rest van de wereld, waar het er anders aan toe ging.

Aanvulling op donderdag 14 februari 2013
Lezer van Stavast Marianna van Vugt stuurde onderstaand verhaal door.

Taalkunst

Enige jaren geleden ging ik naar een literaire festival in Veldhoven, omdat Huub van der Lubbe, dichter en zanger van 'De Dijk', daar zijn gedichten zou voordragen. In het begin van de tachtiger jaren heb ik de band 'De Dijk' voor het eerst gehoord in de jongerensoos van Heesch. Vanaf dat moment heb ik bijna alle optredens van deze band meegemaakt in de regio, zelfs eens hoogzwanger op een barkruk. Ik ben een echte fan van Nederpop, want ik houd van een goede Nederlandse tekst, van taalkunst dus.

Op het zelfde festival heb ik kennisgemaakt met de Brabanders JW Roy en Wim Daniëls. JW Roy is een Nederlandstalige singer-songwriter uit Knegsel, die o.a. de titelsong van 'De bende van Oss' heeft gecomponeerd en zijn liedjes vertolkt met een heerlijk Brabants accent. Binnenkort zijn deze drie artiesten alle drie in Oss te zien. Huub komt op 20 februari en JW Roy op 23 maart in de Lievekamp optreden. Wim Daniels zal aanstaande zondag in Groene Engel de vijfde lezing geven in de reeks echte waarde(n). Wim's optreden op het festival was hilarisch en zijn tekst over de naam Wim tovert nog steeds een glimlach op mijn gezicht als ik eraan terugdenk. Ondertussen is er een boek 'Lang leve Wim; what is a world without Wimmen?' uitgegeven, waarin al die weetjes over die mooie voornaam Wim, die steeds minder voorkomt in Nederland, staan.

Wim is in 1954 geboren in Aarle-Rixel, woont nu in Eindhoven en studeerde Nederlands. Hij is schrijver, taalkundige en cabaretier. Samen met het AR-theater trad hij op met het theaterstuk 'Een ons komma's' en met Kasper Boon maakte hij een bordspel 'Het Grote Taalspel'.
http://www.wimdaniels.nl/

Sinds september 2009 is hij columnist bij het radioprogramma 'Spijkers met koppen' op radio 2 en is hij ook een vaste gast bij het tv-programma 'Pauw & Witteman'. Een selectie van deze columns is verschenen in het boek Komkomma. Klik hier voor beelden.

Sinds begin 2011 is Wim Daniëls de stadsdichter van Helmond en is zijn eerste dichtbundel 'Helmond' verschenen. Het Voor de buitenwand van Helmondse bibliotheek maakte hij grootste gedicht, qua omvang, 'Kom binnen'. De eerste 3 gedichten van deze stadsdichter kan je lezen in de  reacties van
Zijn laatste uitgave 'Mieters!' in oktober 2012 is een boek dat gaat over de taal van de jaren vijftig. Welke nieuwe woorden ontstonden er toen? Welke woorden waren heel bepalend? Het boek bevat een alfabetische opsomming van deze jarenvijftigwoorden met een toelichting.

Een citaat van pagina 11:
"De taal van de jaren vijftig onderging qua woordenschat een flinke uitbreiding. Op zich is dat niet opmerkelijk. Taal verandert altijd, in elk decennium. Er worden nieuwe dingen uitgevonden of ontdekt en daarvoor zijn nieuwe woorden nodig. Maar in de jaren vijftig kwam daar nog bij dat er een vrijheid werd gevoeld die steeds meer mensen ertoe bracht ook uit de vaste kaders en clichés van hun taal te stappen. Je zag dat bijvoorbeeld aan dichters en schrijvers, onder anderen aan hen die zich verenigden in de Vijftigers en rondom het tijdschrift Barbarber, maar ook in de muziek, door de opbloeiende jazz en nog meer door de komst van de rock-'n roll. Schrijvers en muzikantenavonden ook snel een publiek, vooral bij de jongeren, die er voor het eerst in de geschiedenis in slagen om een jongerencultuur te creëren, zonder dat ze nog aan de leiband van de volwassenen liepen.".

De taalkunst van Wim is uniek en hilarisch. Dat moet je meemaken. Tot zondag...

Marianna van Vugt

Filmpje
Op zondag 17 februari 2013 sprak Wim Daniëls in de Groene Engel in Oss. Collega Jan de Waal maakte onderstaand filmverslag.



Terug naar Overzicht alle titels


Marina Polderman


Mijn naam is Marina Polderman, ik ben 29, en woon in Brabant. Tijdens mijn studie bedrijfskunde heb ik me veel verdiept in literatuur en filosofie. Ik heb een grote voorliefde voor bibliotheken en na mijn afstuderen ben ik als zelfstandig schrijver en adviseur in het bibliotheekveld gaan werken. Voor mij lopen werk en passie dus enorm door elkaar heen, en dat vind ik een heel fijne combinatie! Ik schrijf onder andere voor het vakblad voor het personeel van bibliotheken (Bibliotheekblad).

Toen ik van Hans hoorde over het leesavontuur in de Osse bibliotheek was ik gelijk enorm enthousiast. Dit initiatief behoort voor mij tot de nieuwe toekomst van de bibliotheek: mensen met elkaar verbinden door middel van de collectie (in dit geval non-fictie-boeken). Dus een van de redenen waarom ik mee doe is om te horen wat de ervaringen zijn van de deelnemers en wat de bibliotheek kan bijdragen voor de verschillende deelnemers. Natuurlijk doe ik ook mee omdat ik graag lees. Ik vind lezen rustgevend en inspirerend. Niet voor niets gaf ik mijn bedrijf de naam ‘BiblioSophia’, wat letterlijk boekenwijsheid betekent. Ik geloof sterk dat een mens wijs (of wijzer) kan worden door veel en goed te lezen.

Martha Nussbaum
Behalve non-fictie lees ik ook graag literatuur. Tot mijn favoriete boeken behoren Stad der Blinden van José Saramago, Het verstoordeleven van Etty Hillesum, Nacht van Elie Wiesel. De dagboeken van Sylvia Plath vond ik prachtig. Van Pessoa lees ik ook graag passages.

Mijn favoriete filosoof is Martha Nussbaum, dus haar boek op de lijst (Niet voor de winst) had ik natuurlijk al gelezen, naast andere filosofisch getinte werken (boeken als Het goede leven van Savater en Niet alles is te koop van Sandel). De dvd Grote denkers voor de toekomst vind ik een absolute aanrader en zou iedereen naast de te lezen boeken ook moeten kijken! Van veel boeken ken ik de titel en door dit leesavontuur ga ik ze nu ook echt lezen. Ik kijk uit naar mooie gesprekken met collega-Lezers-van-Stavast-lezers en lees en luister graag naar de ervaringen!

Terug naar De Lezers van Stavast

Homepage Artikelen uit het Brabants Dagblad


De Osse redactie van het Brabants Dagblad heeft besloten om het Lezers van Stavast-avontuur te coveren. Journalist Henri van der Steen was vanaf het moment dat hij het persbericht van de Noord Oost Brabantse Bibliotheken onder ogen kreeg enthousiast voor het plan. Dat leidde tot enkele vervolgartikelen en de toezegging om gedurende deze periode het avontuur te gaan volgen.

Vanaf deze pagina kunt u doorklikken naar de verschillende artikelen


Op die afzonderlijke pagina's treft u het artikel, een transcriptie van de tekst en in voorkomende gevallen een op- of aanmerking.


Datum
Artikel
Onderwerp
29 mei
Els en Ton Bijkersma over twee gelezen boeken
30 april
Over Hoe willen wij leven? Van Peter Bieri
26 maart
Marcel Demoed over Kunst moet : ook in tijden van cholera
26 februari
Tiny Gevers over Heerlijk oneerlijk van Dab Ariely
22 januari
Thea Veken over Het ondiepe én In ons belang
21 januari
Bespreking lezing Peter Westbroek
18 december
Henk Buijks over De zeven levens van Rome
6 december
Interview met Marcel Metze
27 november
Marieke Peters over Stil van Susan Cain
30 oktober
Chris Strijbos over Een kleine geschiedenis van bijna alles van Bill Bryson
18 oktober
Recensie De verovering van de vrijheid van Alicja Gescinska
25 september
Marianna van Vugt over Het slimme onbewuste van Ap Dijksterhuis
18 september
Henri van der Steen over het belang van non-fictie boeken lezen
14 september
Verslag 1e bijeenkomst
8 september
Reminder en tussenstand
28 juni
Interview
20 juni
Aankondiging initiatief
 

Terug naar Overzicht alle titels

Kris Verburgh

Fantastisch! : over het universum in ons hoofd

Houtekiet 2007, 518 pagina's - € 24,90

Wikipedia: Kris Verburgh (1986) en zijn website

Korte beschrijving
In 2003 verscheen van de toen 17-jarige Kris Verburgh het boek Schitterend!, waarin hij als een volleerd sterrenkundige de hedendaagse kennis van de kosmologie populariseerde. In dit nieuwe boek gaat Verburgh in op de geschiedenis van de kosmos en de plaats van de mensheid daarin vanuit evolutionair perspectief. Verburgh begint met de oerknal en gaat verder met het ontstaan van de mens, de mechanismen van de evolutie en de verklaring van evolutiebiologen voor bepaalde uitingen van menselijk gedrag. Daarna wordt o.m. ingegaan op de werking van het menselijk brein en de ongrijpbaarheid van het bewustzijn. Ten slotte stelt Verburgh dat zelfs religieuze uitingen biologisch verklaarbaar zijn. Zijn persoonlijke areligieuze visie is die van 'het contextverhaal': een levensbeschouwing die volledig gegrondvest is in wetenschappelijke kennis. Dit boek is wetenschapspopularisat ie op zijn best: grote lijnen afgewisseld met sappige beschrijvingen, direct, ongenuanceerd en onderhoudend. Een verklarende woordenlijst, bibliografie en register maken dit boek ook bruikbaar als naslagwerk.

Fragment uit hoofdstuk 13 _ Een mooie wereld
En het mooiste van al is dat dit allemaal niet had gemoeten. Uw en mijn leven hoefden niet, maar toch zijn we er. Als de evolutie iets anders was verlopen of als uw ouders op een bepaald tijdstip geen zin hadden, dan was u er niet geweest. En als ze al zin hadden, dan waren er miljarden manieren waarop het DNA kon combineren, dat in de twee cellen die samensmolten tot een cel waaruit u zou ontstaan. Er waren dus miljarden verschillende mogelijkheden, en u bent daar één van. Toch bent u zichzelf, en mag u voor even een waarnemer zijn van dit grote, eeuwige kosmische tafereel. Na meer dan honderddertig miljoen eeuwen is een verzameling atomen ontwaakt die zich 'ik' noemt, die voor enkele tientallen jaren iets geweldigs kan aanschouwen. Dit is een prachtig geschenk. ()
We lijden eigenlijk dertigduizend levens, want elke ochtend, elke keer wanneer we ontwaken en dat bewustzijn weer via onze ogen binnensluipt, kunnen we ons weer verwonderen over de werkelijkheid, over het reilen en zeilen van deze maatschappij, temidden van sterren en melkwegen.
() Ons lichaam, en onze geest, zijn het grootste privilege dat we ons kunnen voorstellen. Vergeleken met al die dode materie, is onze toestand als bewuste wezens dezelfde als mensen vergeleken met goden. (pagina 474)

Kris Verburgh sprak in oktober 2008 in de reeks De latten verleggen in de Groene Engel in Oss

Terug naar Overzicht alle titels

Herman Wijffels

Formeren is vooruitzien : duurzame hervorming in 21 stellingen

VBK Media 2012, 63 pagina's - € 9,95

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Wikipedia: Herman Wijffels (1942)

Korte beschrijving
De auteur heeft in dit miniboekje 21 stellingen neergelegd waarmee een nieuwe regering tot een duurzaam beleid zou kunnen komen. De stellingen ademen een sfeer van: het is gemakkelijk en logisch en iedereen wil het, dus kan het. De verbondenheid van het Haags beleid met de Europese Unie, de multinationals en de financiële markten lijken in dit boek nauwelijks mee te tellen. Dat levert simpele oplossingen, zoals dat de financiële sector dienstverlenend moet zijn aan de reële economie en een overheid die niet meer uitgeeft dan ze ontvangt, maar wel ruimte zoekt voor investeringen in duurzaamheid. Wijffels stelt verder dat de overheid te rade moet gaan bij maatschappelijke organisaties, omdat daar ideeën genoeg zijn. De tekst is erg algemeen en kort, en het boek leest door de slechte opmaak niet prettig.

Fragment uit hoofdstuk 1 De weg vooruit is nooit de weg terug
Het is voor de hele samenleving, en dus ook voor de politiek, een uitdaging om de mismatch ongedaan te maken tussen het draagvermogen van de aarde en de wijze waarop we gebruik maken van de beschikbare natuurlijke hulpbronnen. We moeten stoppen met het achteloos uitputten van grondstoffen door ze veel efficiënter te gaan gebruiken en we moeten zoeken naar niet-uitputbare alternatieven. Daardoor kunnen we uit de heilloze economische crisiscarrousel stappen waarin de wereld terecht is gekomen.

Klik hier voor de website van de uitgever (Veen, Bosch & Keuning)

Terug naar Overzicht alle titels

Herman Kolk


Vrije wil is geen illusie : hoe de hersenen ons vrijheid verschaffen

Bert Bakker 2012, 186 pagina's - € 18,95

Website Herman Kolk (1944)

Korte beschrijving
Sinds de oudheid is er discussie tussen aanhangers van het determinisme die de hersenen beschouwen als een onveranderbaar substraat waarbij alles al in de baarmoeder is vastgelegd en anderzijds de aanhangers van het 'maakbare' brein waarin de plasticiteit van de hersenen voorop staat. Het verschil tussen 'nature' en 'nurture'. Na de boeken van Dick Swaab en Viktor Lamme is deze discussie weer opgelaaid. Met name is het de vraag in hoeverre er een vrije wil bestaat. Vanuit filosofische en forensische hoek is daar al veel over geschreven. Nu heeft Kolk zich als emiritus hoogleraar neuropsychologie na zijn eerdere belangstelling voor taalstoornissen en geschiedenis van de psychologie in het bestaan van de vrije wil verdiept. Aan de hand van psychologie, experimenteel onderzoek en hersenscans verdedigt hij de vrije wil. Hij steunt op de ideeën van de filosoof Dennett. De sleutel tot de vrije wil is bewustzijn, aandacht en ervaring. Ook put hij uit zijn rijke ervaring binnen de spraak- en taalaandoeningen. Een boek dat zich afzet tegen Swaab en Lamme, maar ook een gedegen positief tegengeluid laat horen.

Fragment uit hoofdstuk 6 - Vrijheid schept verantwoordelijkheid
Ondanks deze kritiek ben ik het in één opzicht met Swaab eens. Onze hersenen scheppen onze geest. Alles wat we waarnemen, voelen en denken, al ons zuchten, al ons streven berust op hersenprocessen. Dat betekent echter niet dat wij, zoals Swaab beweert, ons brein zijn. Het brein is voor de mens terra incognita. Daarom hebben we ook de taal nodig als gebruikersinterface. Hiermee kunnen we hersentoestanden interpreteren en moduleren. Wij zijn de geest, en niet het brein dat de geest schept. En onze geest komt overeen met wat we ons bewust zijn. We leven in een zintuiglijke werkelijkheid van beelden, geluiden en gevoelens. En die werkelijkheid interpreteren wij met behulp van taal. Al onze zintuiglijke ervaringen bij elkaar, dat zijn wij. (pagina 151)

Terug naar Overzicht alle titels