woensdag 29 juli 2026

Andrea Wulf 3

De reiziger : het uitzonderlijke leven van George Forster en zijn zoektocht naar de mens
Atlas Contact 2026, 504 pagina's  - € 39,99

Oorspronkelijke titel: The traveller (2026)

Wikipedia: Andrea Wulf (1972)

Korte beschrijving
Een biografie van George Forster (1754-1794), een vooruitstrevende denker en wereldreiziger uit de achttiende eeuw. Op 17-jarige leeftijd reisde hij met kapitein Cook naar Antarctica en de Stille Zuidzee. HIJ bestudeerde diverse culturen en keerde terug met een sterk geloof in gelijkheid. In Europa werd hij gevierd als wetenschapper en schrijver en zette zich in voor mensenrechten, en tegen imperialisme, racisme en slavernij. Zijn ideeën veroorzaakten controverse, zeker toen hij ook de principes van de Franse Revolutie uit begon te dragen. Andrea Wulf belicht Forsters leven en zijn visie op verbinding tussen mensen, los van plaats, nationaliteit of traditie. Inzichtelijk en intelligent geschreven. Met portretten, kaarten en illustraties in zwart-wit. Met name geschikt voor een geoefende lezersgroep. Andrea Wulf (New Delhi, 1972) is een internationaal bekende schrijver, historicus, biograaf en publicist. Eerder schreef ze 'De uitvinder van de natuur'* over het leven van Alexander von Humboldt en 'Rebelse genieën’.** Ze is geboren in India, groeide op in Duitsland en woont nu in Londen.

Tekst op website uitgever
Bestsellerauteur Andrea Wulf neemt de lezer mee in het avontuurlijke leven van wereldreiziger George Forster, een man die zijn tijd mijlenver vooruit was maar die vergeten werd door de geschiedenis.

Hij was een wonderkind, een wereldreiziger en een van de meest vooruitstrevende denkers van zijn tijd. Op zijn zeventiende zeilde hij met kapitein Cook naar de uithoeken van de bekende wereld, om daarna in Europa furore te maken als wetenschapper, schrijver en revolutionair.

George Forster (1754-1794) was een man die zijn tijd ver vooruit was: hij reisde naar de uithoeken van de bekende wereld en daagde het wereldbeeld van achttiende-eeuws Europa uit met radicale ideeën over gelijkheid en vrijheid. Hij werd tijdens zijn leven geprezen en kende Goethe, Benjamin Franklin, Mary Wollstonecraft en Alexander von Humboldt, maar is sindsdien grotendeels in de vergetelheid geraakt.

Met De reiziger zet Andrea Wulf Forster weer op de kaart als een van de grote visionairs van zijn tijd. Op zeventienjarige leeftijd sloot hij zich aan bij de ontdekkingsreis van kapitein Cook, een reis die hem zowel naar het ijzige Antarctica als de tropische eilanden van de Stille Zuidzee voerde. Hij bestudeerde de mensen en culturen die hij tegenkwam en keerde terug met een diep geloof in de gelijkheid van volken. Bij zijn terugkeer werd hij in heel Europa gevierd en gebruikte hij zijn roem om op te komen voor mensenrechten en te strijden tegen imperialisme, racisme en slavernij. Hij bewonderde sterke en ontwikkelde vrouwen en was trots op zijn dochters. Tegelijkertijd leidden zijn ideeën ook tot grote controverse, zeker toen hij ook de principes van de Franse Revolutie uit begon te dragen. De reiziger is een briljant portret van een buitengewone man die niet gebonden was aan plaats, nationaliteit of traditie – een man die zich niet richtte op wat ons onderscheidt, maar op wat ons verbindt.

Fragment uit 19. Alsof ik de hele wereld in me draag
Na een drukke maand in Londen gingen George en Alexander op weg naar Bath, Bristol en Birmingham. Altijd had George zijn dagboek en potlood bij zich en schreef bladzijden vol met gekrabbelde aantekeningen. Terwijl de postkoetsen door het Engelse landschap hotsten, stapten er passagiers uit alle lagen van de bevolking in. Er was een elegante dame die nadat ze haar hoed had afgezet zo lang met haar blonde krullen schudde dat het hele rijtuig naar haar zoete, zware parfum geurde. Een boerin riep de namen van alle boeren in de streek die ze kende telkens als ze een weiland passeerden. Sommige passagiers zwegen, andere bleven maar praten. 'Bath is de saaiste stad ter wereld', begon iemand, waarna hij een lange uiteenzetting over het hipste kuuroord van Engeland gaf, terwijl een ander maar niet uitgepraat raakte over de heerlijke kaas uit Gloucestershire. Sommigen probeerden te slapen en anderen ergerden de rest door steeds het raam open en dicht te doen. George, urenlang door elkaar geschud op de hobbelige weken en regelmatig tegen zijn medepassagiers aan geslingerd, haalde het beste uit deze lange reizen en praatte met iedereen. net zoals hij tijdens zijn reis met de Resolution de inheemse bevolking had bestudeerd, hoorde hij nu zijn medepassagiers uit over gewoonten en omgangsvormen.
  In Birmingham keken ze rond bij de innovatieve fabriek Soho Manufactory and Mint, waar duizend arbeiders aan de lopende band knopen, munten en andere metalen voorwerpen produceerden. Dit was het hart van de industriële revolutie, maar George was niet geïnteresseerd in stoommachines en verhoogde productiviteit. Hij observeerde de mensen en merkte op 'hoezeer het routinematige, technische handwerk de ziel afstompt'.  Hij vond het vreemd dat een stad als Birmingham, met 60.000 inwoners, geen afgevaardigde in het parlement in Westminster had. Ze bezochten niet alleen Engelse steden, maar ook populaire tuinen. Sommigen daarvan waren zo strak opgezet dat George ze met een in korset en baljapon geperste dame vergeleek, terwijl andere zo natuurlijk beplant waren dat ze hem deden denken aan een vrouw in negligé die voor haar schoonheid gene make-up nodig had.
  Tijdens één halte, ergens tussen Birmingham en Derbyshire, stapten er zoveel mensen in dat George aanbood aan de achterkant van het rijtuig op een smal bankje plaats te nemen. Hij had daar een beter uitzicht, maar hij moest zich wel goed vasthouden aan een kleine metalen stang die als een lage reling aan de zijkant was bevestigd. Hij probeerde zijn voeten tussen het rijtuig en het bankje te klemmen om wat stabieler te zitten, maar het bankje was hoog en had geen kussens. Zijn tengere lichaam stuiterde op en neer en hij voelde elke kuil in de weg. Toen ze eindelijk bij de volgende halte aankwamen, was hij opgelucht dat hij kon uitstappen en Derbyshire kon gaan verkennen. Ze wandelden door de bossen en hooggelegen veenmoerassen van het Peak District en George vulde de pagina's van zijn dagboek met zijn vreugde over de natuur. Er zat magie in de natuur en iedereen kon dat voelen, zelfs als ze de natuur niet helemaal begrepen, schreef hij: 'Het was de gelukkigste reis van mijn leven', schreef Alexander een een vriend toen het Engelse deel van hun reis ten einde liep. 'Forsters kwaliteiten en zijn naam zijn van onschatbare waarde voor mij geweest.'
  Na bijna twee maanden in Engeland vertrokken de reisgenoten op 29 juni 1790 naar Frankrijk en staken van Dover het Kanaal over naar Calais. DE postkoets reed over Franse landwegen en door dorpjes, en onderweg openden hun medepassagiers de ramen en riepen 'Vive la Nation!' George was verbaasd gewone mensen openlijk over hun rechten en vrijheden te horen praten. (pagina 335-337)

Lees ook: De uitvinder van de natuur : het avontuurlijke leven van Alexander von Humboldt (uit 2016) en Rebelse genieën : de eerste romantici en de uitvinding van het ik (uit 2022)

Terug naar Overzicht alle titels

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

De redactie behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen