Oliver Bullough 3

Dirty money : hoe de financiële onderwereld onze economie in zijn greep heeft
Thomas Rap 2026, 415 pagina's  - € 27,50

Oorspronkelijke titel: Everybody loves our dollars (2026)

Wikipedia: Oliver Bullough (1977)

Korte beschrijving

Tekst op website uitgever
De drugskartels van Zuid-Amerika zouden nergens zijn zonder witwassen, net als Nigeriaanse kleptocraten, Afghaanse terroristen, Amerikaanse belastingontduikers en mensen- (en dieren smokkelaars overal ter wereld. Zonder witwassen zouden maar weinig vermogensdelicten de moeite waard zijn. In de criminele wereld is contant geld nog steeds koning, de opties om geld te verplaatsen en te verbergen zijn veiliger en ondoordringbaarder dan ooit. Alle inspanningen op het gebied van wetgeving, diplomatie, vervolging en naleving zijn volledig mislukt. Het ontbreekt niet aan de wil om het uit te roeien; het ontbreekt aan inzicht. Oliver Bullough neemt je mee op een reis door de schaduwzijde van de wereldeconomie.

Fragment uit (de) Inleiding - 2 tot 5 procent van alles
ik begon over financiële criminaliteit te schrijven in 2014, nadat Oekraïners maandenlang het centrum van hun hoofdstad hadden bezet uit protest tegen een corrupte president die het geld van het volk had gestolen en het had uitgegeven aan smakeloze paleizen en blingbling. Ik had jarenlang in en rond de voormalige Sovjet-Unie gewoond en me afgevraagd waarom landen als Rusland, Azerbeidzjan of Oekraïne er niet in waren geslaagd een democratisch systeem op te bouwen zoals bijvoorbeeld Tsjechië dat wel had gedaan. Het antwoord zou corruptie kunnen zijn, en toen ik het voormalige Oekraïense regime begon te onderzoeken, schrok ik van de mate waarin de topambtenaren waren verweven met de westerse economieën: ze hadden bankrekeningen, lege bv's en advocaten, allemaal met een onberispelijke reputatie.
  Ik verdeelde de wereld altijd onder in 'rechtsstaten' - de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Oostenrijk, enzovoort - en 'niet-rechtsstaten', waarbij ik me voorstelde dat de scheidslijnen net zo absoluut waren als in een rapportage van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Maar die scheidslijnen bestonden eigenlijk niet.
  Ik sprak met ambtenaren, politieagenten, zakenlui, bankiers, advocaten, activisten, journalisten, en ze vertelden me allemaal hetzelfde: Oekraïense kleptocraten werden door het Westen het hof gemaakt, niet gemeden: onze beste experts werkten mee aan hun zwendel- en oplichtingspraktijken. Het was verontrustend te beseffen dat zwart geld niet alleen vrijelijk vloeide tussen corrupte ambtenaren en zogenaamd eerlijke landen, maar dat de bezitters hun rijkdom ook zo makkelijk konden veiligstellen. Ik schreef wat ik had gevonden in een rapport voor een denktank, en als ik eerlijk ben hoopte ik dat de redactie me zou vertellen dat ik het mis had: 'Ik snap waarom je er zo over denkt, maar hier zijn tien redenen waarom dit echt niet gebeurt.' In plaats daarvan complimenteerden ze me met mijn werk en beloofden het aan een zo breed mogelijk publiek te presenteren. Ik hoopte nog steeds - als een zesjarige die soms schrikt van grote mensen - dat een volwassene me zou beloven dat alles goed kwam en dat ik weer rustig kon gaan slapen. Maar niets van dat alles: mensen die mijn verlag lazen of me hoorden spreken, waren het met me eens. Toen ze met hun eigen bevindingen kwamen, werd ik alleen maar zekerder van mijn zaak.
  Dus als ik het niet bij het verkeerde eind had, hoe kon zoiets vreselijks dan gebeuren? De enige verklaring waarom westerse mensen en instellingen corruptie actief mogelijk maakten - ook mensen als Vladimir Poetin en zijn vrienden, die zichzelf de gezworen vijanden noemden van alles waar het Westen kennelijk voor stond - was toch dat onze leiders er niets van afwisten? Dus besloot ik ze erover te informeren. Samen met vrienden organiseerden we kleptocratie-rondleidingen om de aandacht te vestigen op het Londense vastgoed van oligarchen, kleptocraten en andere corrupte ambtenaren; ik schreef artikelen; ik maakte radioprogramma's; ik getuigde voor parlementaire commissies; ik begon een boek te schrijven gedeeltelijk met de gedachte dat zo'n ernstig probleem zeker opgelost zou zijn voordat het gepubliceerd werd.
  Het probleem werd niet opgelost. (pagina 17-19)

Lees ook:: Moneyland : een zoektocht naar het verborgen geld van de superrijken en de multinationals (uit 2019) en De butler van de wereld : hoe Groot-Brittannië handlanger werd van oligarchen, belastingontduikers en criminelen (uit 2023).

Terug naar Overzicht alle titels

Jona van Loenen

De babyboomerbiljoenen : hoe de grootste erfenis ooit ons allemaal armer maakt, en wat we daartegen kunnen doen
Spectrum 2026, 264 pagina's  - € 27,50

Wikipedia: Jona van Loenen (1994)

Korte beschrijving

Tekst op website uitgever
In De babyboomerbiljoenen legt econoom en bestsellerauteur Jona van Loenen uit dat we leven in een erfocratie, waarin je positie niet door talent maar door de bankrekening van je ouders wordt bepaald.

Hoe de grootste erfenis ons allemaal armer maakt, en wat we daartegen kunnen doen - ‘Wat een aanwinst voor het debat.’ Joris Luyendijk

Er komt een tsunami op ons af en we zullen overspoeld worden: niet door water, maar door geld. De babyboomers in Nederland bezitten 1000 miljard, oftewel: 1 biljoen euro, en de komende decennia vindt dan ook de grootste vermogensoverdracht ooit plaats. Terwijl iedereen zich rijk rekent, is er één ding dat we allemaal vergeten: dit zal een economische ramp worden. Als we niet ingrijpen, dan worden we hier allemaal armer van.

In De babyboomerbiljoenen legt Jona van Loenen bloot op welk kruispunt we staan als samenleving. We leven niet langer in een meritocratie, waarin talent en inzet bepalen waar je terechtkomt, maar in een erfocratie: een samenleving waarin je positie door de bankrekening van je ouders wordt bepaald. Met scherpe analyses laat Van Loenen zien hoe we hier terecht zijn gekomen, waarom dit de samenleving zal ontwrichten en wat we ertegen kunnen doen. Een baanbrekend boek over de grootste crisis van de komende jaren, waar tot nu toe niemand het écht over heeft.

Jona van Loenen is schrijver, columnist en econoom. Hij is regelmatig op televisie te zien, onder meer als huiseconoom van Pauw & De Wit. Daarnaast is hij actief binnen de start-upwereld. Zo stond hij aan de basis van Gain, een van de snelstgroeiende FinTech bedrijven van Europa. Van Loenen heeft een populaire Substack met ruim 14.000 abonnees en schreef eerder de bestseller Waarom de laagsteprijsgarantie ervoor zorgt dat jij te veel betaalt.

‘Een confronterende afrekening met ons Nederlandse zelfbeeld als land van gelijkheid.’ Klaas Dijkhoff
‘Het boek dat de politiek niet wil dat je leest.’ Arend Jan Boekestijn
‘Jona van Loenen kijkt fundamenteel anders naar de wereld. Wat een aanwinst voor het debat.’ Joris Luyendijk‘Overtuigend pleidooi voor een eerlijker land.’ Hannah Prins‘Dit boek verklaart de onvrede van ons tijdperk. Jona benoemt het haarscherp, en biedt een uitweg. Lezen!’ Bas Erlings
‘De grootste crisis die niemand ziet. Dit boek moet je lezen.’ Maarten van Rossum

Fragment uit

Lees vooral ook: Limitarisme : pleidooi tegen extreme rijkdom van Ingrid Robeyns (uit 2023) en Uitgewoond : waarom het hoog tijd is voor een nieuwe woonpolitiek van Cody Hochstenbach (uit 2022).

Terug naar Overzicht alle titels