dinsdag 8 september 2015

Wim de Ridder 2


De strategische revolutie : nieuwe leiders nemen het stuur over

Kluwer 2012, 239 pagina's - € 30,90

Website Wim de Ridder (1945)

Korte beschrijving op website uitgever
We leven in een chaotische tijd en het heeft er alle schijn van dat de wereld ongeordend zijn weg zoekt. Maar in werkelijkheid is er vaak sprake van strategie. Dit boek stelt de kwaliteit van strategieontwikkeling, scenariobouw en toekomstonderzoek aan de orde en nodigt u uit aan te sluiten bij de collectieve zoektocht naar een nieuw instrumentarium waar bedrijven en instellingen in hun planvorming baat bij hebben.

De strategische revolutie legt de vinger aan de pols van bedrijven, instellingen en instituten die voortvarend op zoek zijn naar de versterking van de eigen positie. Het boek stelt in vijf belangrijke economische sectoren vast dat zij dominante ontwikkelingen vaak niet of te laat onderkennen en daarmee zichzelf en de maatschappij tekort doen. Zij verzetten zich tegen de komst van geheel nieuwe productontwerpen, bestrijden de nieuwkomers op de markt en zien hun beste werknemers vertrekken naar andere bedrijven die uitdagender zijn.

Strategieontwikkeling als discipline is dringend aan een revolutionaire vernieuwing toe. In dit boek ontdekken we dat ook op dit gebied de toekomst al is begonnen. Ondernemende mensen in de publieke en private sector hebben genoeg van de onmogelijkheden van gisteren. Ze willen samen het verschil en de toekomst maken. Dit boek wijst hen de weg, onder meer door het instrument Futures Fit. Onmisbaar voor leiders om er achter te komen hoe hun mensen naar de toekomst kijken. Maar ook onmisbaar voor ondernemers om hun ambities daadwerkelijk vorm te geven.

Fragment uit Onwaarschijnlijke, onvermijdelijke ontwikkelingen
De beste stuurlui komen aan boord
In dit boek worden verschillende onwaarschijnlijke en onvermijdelijke ontwikkelingen beschreven. Ze vinden plaats in onder meer de belevingseconomie, bouw en gezondheidszorg en kennen verrasenderwijs een overeenkomstig strategisch ontwikkelingspad. Nog verrasender is dat in alle gevallen de maatschappelijke wenselijkheid van deze innovaties zeer groot is. De autonoom rijdende auto maakt het verkeer veiliger. Bewoners die zelf hun huis ontwerpen, bouwen hun woning niet alleen veel goedkoper, maar ook duurzamer. In de energievoorziening kan de prijs van elektriciteit dalen, terwijl de uitstoot van schadelijke stoffen sterk daalt. In de gezondheidszorg kunnen de kosten van de zorg worden beperkt, als dat met op de plank liggende doorbraakinnovaties gepaard gaat. Belangrijker: het zijn innovaties waar de patiënt op zit te wachten.
  Het samengaan van lagere kosten en hogere maatschappelijke opbrengsten sterkt de verwachting dat er in de komende tijd veel innovaties op de markt zullen komen. Het zijn vooral de consumenten die aandringen op nieuwe producten die beter aan hun wensen voldoen. Zij zullen er bij politiek, overheid, belangenorganisaties en wetenschappelijke instellingen op aandringen tempo te maken met deze vernieuwingen. Nu steeds meer mensen goed geïnformeerd en sterk betrokken zijn, eisen zij dat zij worden gehoord. Veel gevestigde instellingen zullen voortdurend klagen over de toenemende invloed van de vele stuurlui die aan de wal staan. Maar het meest succesvol zullen die organisaties zijn die deze stuurlui niet langer aan wal laten staan maar - al dan niet met tegenzin - aan boord laten komen om hen het roer in handen te geven. Dat is de strategische revolutie, het centrale thema van dit boek.

Lees ook van Wim de Ridder: De ontdekking van de toekomst : wat we al weten, is niet te geloven (2014)

Terug naar Overzicht alle titels

Rob Janssen & Paulus Blom

Waarom gemeenten niet naar burgers luisteren : in zeven stappen naar betere participatie

Reed Business Information 2015, 107 pagina's - € 19,50

Rob Janssen is betrokken bij de opzet van de G1000 Nijmegen
Burgertop Nijmegen moet kloof tussen burger en politiek dichten (De Gelderlander, 9 april 2015)

Twee quotes

Dit aanstekelijk geschreven boekje geeft de zoektocht weer van twee goed ingevoerde schrijvers die zich, zoals velen, zorgen maken over de relatie tussen (gemeentelijke) overheid, politiek en burgers.
Job Cohen

Waarom communiceren gemeenten niet met/luisteren gemeenten niet naar de burgers?
Dat is een goede vraag. Want als het boek van Rob Janssen en Paul Blom iets aantoont is dat zij daar veel baat bij zouden kunnen ondervinden. De (schaarse) successen van de directe democratie in Nederland (en de voorbeelden van elders uit Europa) tonen aan dat een goed luisterende en goed communicerende overheid heel veel positieve energie kunnen losmaken bij burgers en bedrijven, en heel veel irritatie kunnen voorkomen. Rechtstreeks betrokkenen en direct belanghebbenden zijn vaak ter zake kundig en oprecht gemotiveerd hun kennis beschikbaar te stellen om positieve veranderingen mogelijk te maken.
Alexander Rinnooy Kan

Fragment uit 1. Conclusies
Onze democratie is bezig vast te lopen. Na decennialang top-down te hebben gefunctioneerd, ondersteund door het mandaat van de kiezer, zal de overheid zich nu horizontaal moeten gaan opstellen. Burgers, ondernemers en andere stakeholders zijn steeds vaker hoger opgeleid en goed in staat om gefundeerde oordelen te vellen. Anderzijds blijven laagopgeleiden steeds verder weg bij beleidsvisies. De scheiding tussen rijk en arm lijkt ene scheiding tussen informatie-rijk en informatie-arm te worden.
Zolang de overheid, en dan met name de gemeente, zich blijft opstellen als een beleidmakend instituut, zal de kloof alleen maar groter worden. Opkomstpercentages bij verkiezingen zullen verder dalen. Uiteindelijk zal de huidige vorm van bestuur worden ingehaald door talloze burgerinitiatieven en rebelse plannen, waarin het gemeentelijk bestuur niet eens gekend wordt.
De conclusie van dit boek luidt dan ook dat gemeenten zich in hoog tempo zullen moeten omvormen van beleidsinstituten tot faciliterende organen, waar proactief wordt ingespeeld op de ontwikkelingen in de maatschappij. Kortom: de Nieuwe Overheid. Daartoe dienen de centrale figuren binnen de gemeenten en ook de minister van Binnenlandse Zaken leiderschap en visie te tonen. We citeren enkelen van de experts die in dit boek aan het woord komen:

'Het systeem is ziek, maar de hoofdpersonen voelen zich kiplekker.' (Jacques Wallage)

'Zonder een externe shock zal het systeem niet institutionele veranderen' (Monique Leyneaar)

'Een procedure telt gemiddeld 154 stappen; een goed gesprek aan de keukentafel is veel effectiever.' (Lynn van der Velden)

(pagina 15)

Terug naar Overzicht alle titels

maandag 7 september 2015

Petra de Boevere


Durf te doen : via sociale media naar de netwerksamenleving
LeV 2013, 222 pagina's - € 17,95

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Website van Petra De Boevere

Korte beschrijving
In haar eerste boek beschreef het 'Meisje van de slijterij' (2010)* de ontwikkelingen van sociale media aan de hand van persoonlijke ervaringen en voorbeelden. In dit vervolg gaat ze dieper in op hoe je als ondernemer zelf succesvol kunt worden door de inzet van sociale media. Hierbij benadrukt ze vooral wat je er zelf allemaal voor moet doen, en wat voor instelling je er voor nodig hebt om je sociale media optimaal te benutten. Het boek leest lekker weg door de herkenbare cases die voorbij komen, waarbij de schrijfster haar eigen ervaringen ook goed voor de dag laat komen. 'Durf te doen' is vooral geschikt voor mensen die echt willen nadenken over hun aanwezigheid op sociale media – en wat er te bereiken is.

Staat op literatuurlijst van de Easycratische bibliotheek (Martijn Aslander & Erwin Witteveen). Ze formuleren het zo:

Ondertitel: Nieuwe leiders nemen het stuur over. Wanneer je je hele leven lang bijna dagelijks krijgt te horen dat alles steeds maar duurder en duurder wordt, dan ga je er op den duur in geloven. Prijsstijgingen en inflatie zijn er met de paplepel ingegoten. En als er één product is wat echt onvermijdelijk alleen maar duurder kan worden -en over een tijdje zelfs onbetaalbaar- dan is het wel brandstof. Want daar zit ook nog een extra logica achter die iedereen begrijpt: het aanbod van energie neemt af doordat gasbellen en olievelden leeg beginnen te raken. Tegelijkertijd stijgt de vraag, door de economische ontwikkeling in landen als China en India. Wanneer 1 miljard Chinezen massaal gaan autorijden, wat betekent dat wel niet voor de prijs van een liter benzine bij ons? Wim de Ridder schudt ons wakker uit deze nachtmerrie. De energieprijzen gaan de komende decennia juist fors omlaag! Voor de meeste Nederlanders is deze mededeling (nou ja vooruit: deze voorspelling) een soortgelijke shock als op de dag dat je voor het eerst kreeg te horen dat Sinterklaas niet bestaat. De wereld op zijn kop.

Korte beschrijving
In haar eerste boek beschreef het 'Meisje van de slijterij' (2010) de ontwikkelingen van sociale media aan de hand van persoonlijke ervaringen en voorbeelden. In dit vervolg gaat ze dieper in op hoe je als ondernemer zelf succesvol kunt worden door de inzet van sociale media. Hierbij benadrukt ze vooral wat je er zelf allemaal voor moet doen, en wat voor instelling je er voor nodig hebt om je sociale media optimaal te benutten. Het boek leest lekker weg door de herkenbare cases die voorbij komen, waarbij de schrijfster haar eigen ervaringen ook goed voor de dag laat komen. 'Durf te doen' is vooral geschikt voor mensen die echt willen nadenken over hun aanwezigheid op sociale media – en wat er te bereiken is.

Fragment uit Waar staan we nu?
2013
Het is inmiddels 2013. Nog steeds worden er banken gered, hoe hard het volk ook schreeuwt dat het systeem omgegooid moet worden. Bedrijven maken zich vaak mee zorgen om hun reputatie dan om de klantbeleving. De verkopen via internet groeien nog steeds. Inmiddels vindt in Nederland 10 procent van de aankopen online plaats. De giganten werken met grote logistieke centra. Onzichtbaar voor de klant. De grootste groeiers in de online retail zouden weleens diegenen kunnen zijn die hun mensen, onzichtbaar werkend aan de achterkant van al dat vrolijke marketinggeweld, het meest durven uit te buiten.

Steeds vaker komen er schokkende verhalen naar buiten van wat zich op de onzichtbare logistieke locaties, de achterkant van die hippe online marketing en slimme software, afspeelt. Over Zalando en Amazon maakten Duitse tv-stations schokkende documentaires van mensonterende toestanden in de logistieke centra.

Een consument die online koopt vraagt zich zelden af wat er gebeurt tussen het moment dat hij op 'bestelling bevestigen' klikt en het moment dat de postbode bij hem aanbelt met het bestelde pakje. Alsof kaboutertjes bestaan, alsof de producten uit het niets komen.

Als storytelling de toekomst heeft, betekent dat ook dat bedrijven steeds vaker gedwongen zullen worden het echte verhaal te vertellen. Niet alleen vertellen dat je maatschappelijk verantwoord onderneemt, maar ook laten zien dat dit echt zo is. Maatschappelijk verantwoord ondernemen. Iedereen heeft er de mond van vol. Je kunt op geen enkele zakelijke bijeenkomst komen waar het - ook al zo hippe - woord 'duurzaam' niet valt. (pagina 20-21)

Terug naar Overzicht alle titels

Eric Koenen

De Atomium organisatie : wie piramides bouwt ... krijgt mummies

Boom/Nelissen 2011, 152 pagina's - € 27,--

Website bedrijf Eric Koenen (1958)

Korte beschrijving
Drs. Eric H. Koenen (1958) heeft na zijn academisch studies brede ervaring opgedaan in topfuncties in het bedrijfsleven. Wat hij zag, was niet altijd bemoedigend: hiërarchisch denken, top down met veel regeltjes, brengt verstarring in plaats van een adequate reactie op een sterk veranderde bedrijfsomgeving. 'Wie piramides bouwt... krijgt mummies'. Een radicaal andere visie op organiseren en leiderschap, gesymboliseerd door het Brusselse Atomium, zet ons op de weg van fundamentele vragen. Kunstenaars als Walter Gropius en filosofen als Peter Sloterdijk kunnen helpen het denken 'los te maken'. Wat dit kan betekenen voor teams en voor innovatie wordt enigszins uitgewerkt. De in een ontspannen stijl geschreven studie beweegt zich op het niveau van de filosofische grondslagen van besturingsvraagstukken. Concrete antwoorden geeft het boek niet: die te zoeken via doorvragen is de taak van de manager zelf. De lezer dient zich door dit boek te laten stimuleren om verder na te denken over management in de eigen organisatie.

Fragment uit 1. Atomiumdenken
Aan de hand van mijn vader
Dit boek is geen pleidooi voor wat ik het Atomiumdenken noem. What's in a name? Als u zelf een ander woord wilt gebruiken, is dat prima. In de geest van (Simeon) Ten Holt ben ik me ervan bewust dat sommige begrippen op een hoog abstractieniveau kloppen. Maar zodra deze onder de tucht van de letters gebracht worden, verliezen ze betekenis. De Atomiumorganisatie is geen structuur, maar een visie, een eerste aanzet tot een andere metaforische wijze van denken over organiseren. Tegenover het collectieve, defensieve 'ik' van de piramide plaats ik het flexibele, autonome, welwillende 'wij' van het Atomium. In je fantasie kun je het Atomium laten draaien en bewegen. (pagina 21)

Terug naar Overzicht alle titels

zondag 6 september 2015

Marcel Douma & Henk van der Honing

Wij, het Volk van de Vinders van Dingen : over het einde van de ego-economie en de betekenis voor organisaties en samenwerking

Uitgeverij Van Brug 2014, 171 pagina's - €19,95

Website ADDvisie (waarvoor Marcel Douma werkt) en Henk (bedrijf Henk van der Honing

Korte beschrijving
De auteurs, een ondernemer/gastdocent en een organisatieadviseur/coach, zien het einde van het verlichtingsdenken naderen en ervaren dat als een verschuiving van paradigma, ofwel een fundamentele verandering naar een nieuwe werkelijkheid. Die zal meer gericht zijn op een collectief bewustzijn en aandacht voor duurzame en effectieve samenwerkingsvormen, waarbij het organiseren als doel heeft verbinding te ondersteunen en te bewerkstelligen. Deze boodschap wordt uitgewerkt in drie delen: 1. de redenen voor verschuiving; 2. de grondslagen van de nieuwe werkelijkheid; 3. hoe mensen samenwerken in de nieuwe werkelijkheid. Hun rode draad wordt onderbroken door en kracht bijgezet met een sprookje in zes episodes. Als alternatief voor een literatuurlijst bieden de auteurs een overzicht van hun inspiratiebronnen, t.w. enkele boeken, diverse films en vooral het handelen van meer en minder bekende mensen. De slotconclusie is dat de nieuwe werkelijkheid eigenlijk om iets heel ouds gaat.

Fragment uit hoofdstuk 1. Signalen van een fundamentele verandering
De jaren leren je de dingen die de dagen niet weten (Ralph Waldo Emerson)
De periode die we nu beleven vormt een overgangstijd, een omwenteling die onderdeel uitmaakt van een langere en diepere golfbeweging dan de economische crisis doet vermoeden. Deze omwenteling is een paradigmaverschuiving die vergaande consequenties zal hebben voor de wijze waarop ze onze omgeving en samenwerking vorm zullen geven. In dit hoofdstuk beschrijven we eerst welke veranderingen er gaande zijn en geven aan waarom die symptomen zijn van een fundamentelere omwenteling. We maken duidelijk dat de grondslag voor de paradigmaverschuiving op individueel niveau ligt en sluiten af met een overzicht van de onderdelen van het oude en nieuwe paradigma. (pagina 14)

Terug naar Overzicht alle titels

Wouter Hart en Marius Buiting

Verdraaide organisaties : terug naar de bedoeling

Vakmedianet 2013, 159 pagina's (2e licht gewijzigde oplage) Oorspronkelijke uitgave 2010 - € 29,90

Blog Wouter Hart (1977) en Marius Buiting (1960)

Korte beschrijving
Een adequate systematiek van procedures, instructies, regels, protocollen, rapportagevoorschriften enzovoort is onmisbaar voor het doeltreffend functioneren van organisaties als bedrijven, scholen, zorginstellingen en sportverenigingen. Maar heel gemakkelijk wordt deze 'systeemwereld' heersend in plaats van dienend: het middel wordt doel en er ontstaat een zogeheten 'verdraaide organisatie', getypeerd door bureaucratische verstarring. De bedoeling – dat waar het bij het uitvoeren van het dagelijks werk wezenlijk om zou moeten gaan – raakt in de verdrukking. Vanuit hun eigen ervaring in en met organisaties (een literatuurlijst ontbreekt in hun boek) analyseren de auteurs deze scheefgroei. Zij reiken stimulerende tips en denkwijzen aan om de goede richting in te slaan. Startpunt is de toegevoegde waarde die de organisatie vanuit het perspectief van de 'klant' kan bieden. Op elk niveau van de organisatie kan het kennisnemen van deze besturingsfilosofie in de vorm van verbeteringen nut afwerpen. Waardevol is de aandacht voor vakbekwaamheid, motivatie en leren van professionals.

Fragment uit 1.13 Tot slot
We leven in een spannende tijd waarin beide pijlrichtingen steeds krachtiger naar voren komen. Aan de ene kant is er een tendens om zaken steeds strakker te regelen en ontstaan er meer procedures, meer controle en toezicht.
Aan de andere kant is er een groeiende tegenbeweging. Bijvoorbeeld in de vorm van een steeds grotere groep zelfstandigen die zich via netwerkstructuren organiseren. Of in de vorm van spontane samenwerkingsvormen die via internet vaak leiden tot hele stromende bewegingen. Maar ook door een enkele organisatie die laat zien dat het binnen de context van de wet- en regelgeving en juist binnen de structuren van een bestaande organisatie, anders kan. (pagina 36-37)

Youtube - Marius Buiting over Verdraaide organisaties (2:23)



Terug naar Overzicht alle titels

Sebastien Valkenberg


Op denkles : hoe wapenen we ons tegen 'iedereen heeft zijn eigen waarheid' en andere modieuze denkbeelden

Ambo/Anthos 2015, 238 pagina's - € 19,99

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Website Sebastien Valkenberg (1978)

Korte beschrijving
De auteur is publicist en schrijft onder andere voor Trouw, Elsevier en Filosofie Magazine. Hij schreef eerder 'Het laboratorium in je hoofd' (2006)* en 'Geluksvogels' (2010)**. Dit boek gaat op dezelfde toon verder. De hoofdstukken zijn relatief losstaande essays die zijn samengesteld uit eerdere publicaties (essays, boekbesprekingen etc.). De titel suggereert dat het gaat om een handleiding om zo zuiver mogelijk te denken en denkfouten te vermijden. Het boek wil de lezer wapenen tegen 'dooddoeners' die discussies plat slaan, zoals 'wetenschap is ook maar een theorie', 'iedereen heeft zijn eigen waarheid' of 'wetenschap is ook maar een vorm van geloof'. Dat is enigszins misleidend. In de veertien hoofdstukken berijdt Valkenberg vooral zijn eigen – bij voorkeur politiek incorrecte – stokpaardjes: postmoderne filosofie is gevaarlijke filosofie en ideologie, openheid voor alternatieve geneeskunst is spelen met levens, religieus geloof is achterlijke onzin en gelovigen zijn goedgelovige fantasten. Vooral voor liefhebbers van niet al te diepgravende, populistische filosofie.

Fragment uit 1. Oordelen over andermans opvattingen is een verdachte bezigheid. 'Iedereen heeft zijn eigen waarheid', hoor je dan vaak zeggen
De veranderde samenstelling van de samenleving biedt hooguit een gedeeltelijke verklaring voor het succes van 'Iedereen heeft zijn eigen waarheid'. Daarnaast is er nog een andere verklaringsmodel. De afgelopen decennia, grofweg vanaf de late jaren zestig, hebben postmoderne denkers de samenleving klaargestoomd voor de dooddoener in kwestie.
  Ongetwijfeld laat 'Iedereen heeft zijn eigen waarheid' zich niet direct herleiden tot het postmodernisme. Historische ontwikkelingen hebben nooit één enkele noodzaak. Maar er was op zijn minst een vruchtbare voedingsbodem waarop de dooddoener tot wasdom kon komen. Net zoals een schaal overrijpe appels 's zomers ook geen oorzaak is van een fruitvliegjesplaag, maar hier wel een ideaal klimaat voor vormt.
  Laat ik het als volgt samenvatten: 'Iedereen heeft zijn eigen waarheid' is postmodernisme in gevulgariseerde vorm. Een typisch voorbeeld van gesunkenes Kulturgut. Iets - bepaald gedrag of een gedachtegoed, zoals in dit geval - begint bij de elite en in de loop van de tijd sijpelt het door tot de andere geledingen van de samenleving. Maakten aanvankelijk hoofdzakelijk hogeropgeleiden gebruik van de mogelijkheid tot echtscheiding, nadien werd het ook voor lageropgeleide echtparen normaler om hun huwelijk te laten ontbinden. Ook de waarheidsdevaluatie is hoog op de maatschappelijke ladder begonnen en gaandeweg gemeengoed geworden.
  Nu is het spreken over het postmodernisme als het betreden van een mijnenveld.  (pagina 29-30)

Terug naar Overzicht alle titels