Cossee 2026, 313 pagina's - € 23,99
Wikipedia: Eva Meijer (1980)
Korte beschrijving
Een literaire roman over taal en het verlies van woorden. Eén voor één verdwijnen verschillende woorden uit de Nederlandse taal. De samenleving raakt verdeeld over verloren betekenissen en de regering overweegt over te stappen op het Engels. Denkers en dichters verzetten zich, omdat de verdwenen woorden uniek zijn voor communicatie; maar ze worstelen met het verdedigen van de taal als ze de juiste woorden daarvoor niet kunnen vinden. In lichtvoetige stijl geschreven. Met name geschikt voor een literaire lezersgroep.
Tekst op website uitgever
Achteloos is het eerste woord dat verdwijnt, achteloos, en niemand heeft het door. Ekster en geld worden meer gemist. Maar pas bij het verlies van geel ontstaat er echt onrust, als de zonzeggers en kaaszeggers tegenover elkaar komen te staan. Woordenziekte? Taalsabotage? Betekeniscomplot? Niemand weet waar de woorden zijn gebleven of hoe ze moeten worden bewaard. De regering stelt een tijdelijke taal change voor naar het Engels, dat is ook goed voor het bedrijfsleven. Een groepje denkers en dichters legt zich er niet bij neer. De verdwenen woorden drukken iets uit wat niet anders gezegd kan worden, iets wat we nodig hebben om elkaar te bereiken. Maar hoe kun je je verzetten als je de woorden mist om je gedachten vorm te geven? Hoe red je de taal, als het woord taal verdwenen is? En wie heeft er baat bij als mensen voortdurend naar woorden moeten zoeken? In Een woord voor laat Eva Meijer zien wat er gebeurt als we de taal kwijtraken waarin we met elkaar kunnen praten.
Fragment uit 10
Vier letters, denkt de directeur van DNB, opgericht door Willem I der Nederlanden in 1814, ook een koningshuis komt ergens vandaan, komt niet uit de lucht vallen. Vier letters en het lijkt op de verdwenen kleur. Ik weet het zeker. Eddo is doel op puzzels, hij maakt elk weekend het cryptogram op de achterkant van de krant en eind december de AIVD-kerstpuzzel, hij doet ook lk jaar mee aan het Groot Dictee der Nederlandse Taal; mensen realiseren zich het niet, maar in de financiële sector is creativiteit een vereiste, je moet jezelf scherp houden. Hij begint te neuriën. Poen, poen, poen. De een zegt..., de ander money, daar is het al.
'Tanya?"
'Yes?' Ze staat op van haar bureau in de aangrenzende kamer en loopt naar de deuropening zodat ze haar baas kan zien.
'Heb je nog iets gevonden over dat woord?'
Tanja schudt haar hoofd. 'Misschien moeten we een taalkundige inschakelen.'
'Misschien.' Eddo voelt zich verantwoordelijk. Hij denkt aan de gulden. Dat was een mooi betaalmiddel. Transparanter dan de euro, eerlijker. Zijn vader rekent nog om. Een brood voor zeven gulden. Een voor vierenvijftig gulden. Er huist een niet erg verholen verwijt in het omrekenen, dat Eddo de transitie niet heeft kunnen tegenhouden. En, oké, dat ook niet wilde. Hij was in eerste instantie heel enthousiast geweest over de euro. Samen staan we sterk, dat idee. De Duitsers, de Fransen. Dat de Zwitsers niet meededen gaf hem een onbehaaglijk gevoel, want die hadden verstand van duiten. maar toch. Het leek hem zelf ook handig, met het reizen, hoewel er in die tijd overal al makkelijk gepind kon worden.
Gulden, euro, woorden van vier letters, altijd al gebruikt.
'Heb je verder nog iets nodig?'
'Het is een goed idee, die taalkundige. Zoek er maar eentje. Hou me op de hoogte.'
Ze verdwijnt weer. Eddo denkt aan de mannen van boven de vijftig in zijn omgeving die relaties begonnen met hun secretaresse. Hij kon zich er nooit iets bij voorstellen, niet omdat hij per se tegen buitenechtelijke relaties was, in goed overleg kan dat prima werken, maar omdat de vrouwen met wie hij werkte altijd iets vlaks hadden. Tot nu. Hij begrijpt het inmiddels helemaal. Niet dat Tanja ooit op hem zou vallen. Ze heeft iets wilds, iets zelfverzekerds, ze heeft helemaal geen man nodig. Misschien valt ze niet een sop mannen. Toch doet het hem goed dat ze er is en dat hij deze gedachten nu heeft, het is alsof er ineens een raam in de muur zit waardoor hij naar buiten kan kijken en de wereld vanuit een andere hoek zien. Geen mogelijkheid, gene belofte, zo groot is het niet, maar toch iets in die richting.
Het woord sjezen verdwijnt, in de betekenis van hard rennen of rijden. Over gesjeesde studenten wordt nog gesproken, maar niemand weet meer waar die vreemde uitdrukking vandaan komt.
Het woord bemiddelingspoging verdwijnt ook. 'Mediation', zeggen de mensen.
Het woord bovenop verdwijnt en wordt geruisloos vervangen door op. (pagina 37-39)
Lees ook: De soldaat was een dolfijn : over politieke dieren (uit 2017), De grenzen van mijn taal : een klein filosofisch onderzoek naar depressie (uit 2019), De stem van de Noordzee : een pleidooi voor vloeibaar denken (uit 2020, dat ze samen schreef met Laura Burgers en Evanne Nowak), Zee Nu (een roman uit 2022) en Misschien is een ander woord voor hoop : een pleidooi voor meerstemmigheid in het politieke en publieke debat (uit 2022)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
De redactie behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen