vrijdag 25 mei 2012

Hans Versnel & Jaap Jan Brouwer


Stop de Amerikanen! : ten minste tien goede redenen om gewoon Europees te blijven

Terra 2011, 192 pagina's - € 14,99

Hans Versnel geboren in 1960.

Korte bespreking
Het management in Europa is op alle fronten aan het Amerikaniseren. Alles is doordesemd van Engelse termen. Daar zit een bepaalde cultuur achter van procedures, kwalititeits-management, uniformiteit en uitbanning van risico's die gebaseerd is op de Amerikaanse regelgeving. Voor monotoon werk is dat goed van toepassing, maar niet voor werk dat initiatief en creativiteit vereist. De auteurs schrijven dit boek vanuit hun gezamenlijke werkervaring, frustratie bij hun toenmalige werkgever, het ministerie van WVC. Alles 'dichtregelen' staat voor een angstcultuur en wantrouwen die we in Amerika onder meer aantreffen op vliegvelden. Er zijn andere manieren om ervoor te zorgen dat mensen vanuit betrokkenheid hun werk zo goed mogelijk doen. Commitment en diversiteit. Voor het gemak hanteren de auteurs overal Engelse termen, waar ze zo op tegen zijn. Dit pamflet is een overtuigende pleidooi voor de Europese, Rijnlandse cultuur van 'te goeder trouw'. Hun beider werkervaring en hun onderzoekservaring naar drijfveren in civiele en militaire organisaties klinkt er sterk in door. Een vlot leesbaar boekje over management.

Jeremy Berntham
Fragment uit hoofdstuk 1 - Mind the gap
laten we beginnen met de filosofie: meer in het bijzonder de ethiek. Een belangrijke ethische vraag is: moet ik het handelen van een mens beoordelen op zijn effecten, of op de bedoelingen achter het handelen? Het antwoord op die vraag verdeelt het Westen al ruim twee eeuwen in twee kampen: ten westen en ten oosten van de Noordzee denkt men er heel anders over. De betekenis daarvan is echt enorm, maar er wordt weinig nagedacht over de praktische gevolgen.

De twee kampen worden wel aangeduid als consequentialisme en non-consequentialisme. Consequentialisten stellen dat het handelen van de mens beoordeeld moet worden op zijn effecten. Non-consequentialisten stellen juist dat de effecten van het handelen vaak onmogelijk te voorzien zijn, en dat dus de intenties achter dat halen bepalend zijn. (pagina 18)

Terug naar Overzicht alle titels

Frank Mulder & Freek Koster

Economie op ramkoers : waarom onze economie ontploft als we vertragen en ook als we doorrijden

Uitgeverij Pepijn 2010, 175 pagina's - € 16,95

Website Frank Mulder (1978)

Korte bespreking
Het ergste van de bancaire en economische crisis lijkt achter de rug. Maar de twee auteurs, freelance journalisten, vertrouwen de geruststellende woorden niet en gaan na wat er werkelijk aan de hand is. Hun conclusie: onze economie lijkt op de bus uit de bekende film 'Speed' waar een bom onder zit die ontploft zodra de bus vertraagt. Dus moet de bus op tempo blijven rijden, en net zo onze economie, want dat is het enige wat we nog kunnen doen, totdat de brandstof op is. De auteurs, die eerder een min of meer vergelijkbaar boek over economische groei schreven, gaan eerst via zeven interviews met onder anderen een kredietverstrekker, een vermogensbeheerder, een centraal bankier, een milieueconoom en een cultuurfilosoof naar de kern van het probleem. Onze economie is een schuldeneconomie en moet blijven groeien om die schuld af te betalen, maar we zitten tegen de grenzen van de groei. In het tweede deel volgen weer interviews met zeven prominenten om een uitweg uit de crisis te ontdekken. Het boek is populair geschreven en daardoor zeer eenvoudig leesbaar, ook voor niet-economen.

Fragment uit Stap 4. Doorbreek de vicieuze cirkel (Bob Goudzwaard)
'Dat is een van onze ideologieën. Het is het doel van de markt geworden om dynamiek te bevorderen. Dynamiek is een noodzaak geworden, tot bij het IMF toe. Zelfs een grote Nederlandse bank als ABN Amro mag over de kling gejaagd worden door aandeelhouders die vinden dat de winsten niet groot genoeg zijn. Dat is geen ongelukje, het moet! Het leidende wereldbeeld is dynamistisch, en dat heeft voor mij een religieuze bijklank gekregen. Survival of the fittest in plaats van Survival of the weak. Dat is geen wetenschappelijk noodzaak, dat is een ideologische keuze, waarvoor alles moet wijken. Bij ideologieën zie je vaak dat de normen en waarden worden aangepast aan het beoogde doel.' (pagina 140)
Terug naar Overzicht alle titels

Jos Verveen

Bullsh!t management : terug naar de essentie van organisaties

Academic Service 2011, 166 pagina's - € 24,95

Website Jos Verveen (1968)

Korte bespreking
De auteur, bedrijfskundige, ondernemer en raadslid te Rotterdam, betoogt in deze bundel met twaalf prikkelende hoofdstukken, geschreven in een bij het onderwerp behorende badinerende stijl, dat investeren in management weinig zin heeft. Naar zijn stellige overtuiging moeten organisaties af van managers en adviseurs die aan anderen vertellen wat ze moeten doen. Bedrijven moeten terug naar de essentie van hun bestaan, is zijn remedie: logisch denken en dan doen waarvoor het bedrijf ooit is opgericht. Als grootste bullshit ziet hij de targets en bonussen, een cultuur die haaks staat op werken met hart en ziel voor het bedrijf. De auteur legt honderd jaar na Taylor, de uitvinder van het moderne management, zijn vinger op een pijnlijke plek: de bullshit van een uit de hand gelopen miljardenindustrie. In Nederland zijn circa 15.000 managementboeken te koop waarin auteurs gretig nieuwe managementmodes verkopen: van het Nieuwe Werken tot dienend leiderschap. Als bijlage een quick scan voor het scoren van de organisatie in de categorieën: bloei, knoei of oei en een bullshitwoordenlijst. Heerlijk boek met een stevig tegengeluid en een pakkende titel.

Fragment uit de Inleiding
Dit boek gaat over de onzin van modellen, theorieën, systemen, structuren en termen, eigenlijk alles wat is bedacht om de 'boel' onder controle te houden. Als lezer wordt u met de neus op de feiten gedrukt. Onze maatschappij en de organisaties die daar deel van uitmaken, hebben helemaal geen management nodig.
Management is precies honderd jaar geleden uitgevonden om de productiviteit en winstgevendheid van organisaties te vergroten, maar de praktijk is dat de invoering ervan juist leidt tot een lagere productiviteit. Maar nog veel erger is dat het werken volgens de dagelijks veranderende manegementsprincipes in de weg staat dat uw organisatie doet waar het om draait en mensen dáár aan verbindt. Het geloof in management zit zit echter zo diep dat de pavlovreactie van organisaties die problemen ervaren vaak is: nóg meer management, met alle gevolgen van dien ... (pagina 7)

Filmpje
Op zondag 16 oktober 2011 sprak Jos Verveen in De Linck in Oss over zijn boek in relatie tot het thema Who's in control? Jos Verveen is een zeer vlot spreker; u krijgt een beeld van deze middag in onderstaand verslag. Gemaakt door Jan de Waal.


Terug naar Overzicht alle titels

Bill Bryson


Een kleine geschiedenis van bijna alles
Atlas 2004, 511 pagina's - € 45,--

Lenen als E-book via bibliotheek.nl

Andere edities
Oorspronkelijke editie (2004, 511 pagina's)
Dwarsligger (1077 pagina's)
Een heel kleine geschiedenis van bijna alles (2008, 167 pagina's)

Oorspronkelijke titel: A short history of nearly everything (2003)

Wikipedia: Bill Bryson (1951)

Korte bespreking
Dit boek gaat over de essentiële wetenschappelijke ontwikkelingen op het gebied van geologie, scheikunde, paleontologie, astronomie etc. van de laatste vier eeuwen en had evengoed kunnen heten: de grote geschiedenis van bijna niets; want als er een ding duidelijk wordt gemaakt is het wel, dat naarmate de wetenschap vordert, er steeds meer vragen en raadsels opdoemen. Uiteindelijk: wát is een atoom? En: wat gebeurde er toen het heelal begon? Er is wel een antwoord, maar zelfs wetenschappers zeggen dat je maar beter niet kunt proberen je er een voorstelling van te maken in termen van een wereld die wíj kennen. Bryson neemt de lezer mee op een zoektocht door enkele eeuwen van wetenschappelijke ontwikkelingen: de samenstelling van het heelal, de opvattingen van geleerden als Einstein en Darwin en het leven op deze planeet. De verwondering van de auteur, zelf een niet-wetenschapper, geeft de lezer het prettige gevoel niet de enige te zijn die het allemaal niet écht kan bevatten. Het meeslepende boek is in een verhalende stijl geschreven, helder en spannend; het bevat veel anekdotes die voor een luchtige toets zorgen. Zonder formules en berekeningen; met noten, register en uitgebreide bibliografie. Deze luxe, gebonden editie is voorzien van heel veel illustraties in kleur. Deze luxe editie is voorzien van heel veel illustraties in kleur.

Geïllustreerde editie (2006)
Een heel kleine geschiedenis van bijna alles (2008)

Fragment uit hoofdstuk 1 - Hoe bouw je een heelal
Ook al doe je nog zo je best, je zult nooit begrijpen hoe klein een proton is en hoe weinig ruimte het inneemt. Daarvoor is het gewoon veel te klein.
Een proton is een oneindig klein deel van een atoom, dat natuurlijk op zich al een onmogelijk klein iets is. Protonen zijn zo klein dat een inktstipje zo groot als de punt op deze i er ongeveer 500.000.000.000 van kan bevatten, om precies te zijn meer seconden dan een half miljoen jaar bevat. Het minste wat ervan kunnen zeggen is dat ze kleiner dan microscopisch klein zijn.
Stel je nu voor dat je in staat bent (en dat ben je natuurlijk niet) een van die protonen terug te brengen tot een miljardste van zijn normale maat in een ruimte zo klein dat een proton er reusachtig zou lijken. Stop nu in die onvoorstelbaar kleine ruimte zo'n dertig gram materie. Uitstekend. Je staat op het punt een heelal te beginnen. (pagina 15 van de geïllustreerde editie)

Artikel: Een kleine geschiedenis van (september 2018)

Terug naar Overzicht alle titels

Tony Judt


Het land is moe : verhandeling over onze ontevredenheid

Contact 2010, 238 pagina's - € 12,50

Wikipedia: Tony Judt (1948-2010)

Korte bespreking
De auteur is een gezaghebbend Brits historicus, onder meer verbonden aan de universiteiten van Oxford, Cambridge en Berkeley, en bekend door zijn heldere visie op de geschiedenis van de twintigste eeuw. Na een scherpe analyse van de huidige economische en politieke crisis en maatschappelijke onvrede gaat hij in op alternatieven. Die - anders dan bij dromers, politiek filosofen en economen - gegrondvest zijn op hoe het vroeger ging. In Europa, althans. Hij analyseert de verzorgingsstaat en sociaaldemocratische principes als hulp voor de zwakkeren, sociale rechtvaardigheid en de regulerende rol voor de staat. In Amerika daarentegen bestond - en bestaat - grote achterdocht tegen de staat en heerst bovendien het misverstand dat sociaaldemocratie het zelfde is als communisme. De kosten voor bijvoorbeeld gezondheid zijn daar echter aanmerkelijk hoger dan in Europa. Hij laat de voordelen van sociaaldemocratische principes zien en bepleit meer betrokkenheid bij onze maatschappij. En dat doet hij boeiend, op een voor iedereen begrijpelijke manier, zonder dure woorden en met rake voorbeelden.

Fragment uit hoofdstuk VI - De vorm van de toekomst (politiek van de angst)
Het pleidooi om de overheid nieuw leven in te blazen komt niet alleen voort uit de bijdragen ervan aan de moderne maatschappij als collectief project. Er is ook een dringender overweging. We zijn in een tijdperk van angst beland. Onzekerheid is weer een actieve factor in het politieke leven van de westerse democratieën. Die onzekerheid komt natuurlijk voort uit het terrorisme, maar ook - en dat is verraderlijker - uit de onnavolgbare snelheid waarmee de veranderingen zich voltrekken, angst dat we onze baan kwijtraken, angst dat we terrein aan anderen verspelen bij de steeds ongelijkere verdeling van bezit, en de angst om de greep op de omstandigheden en de dagelijkse routines kwijt te raken.
En misschien wel de allergrootste angst dat we niet de enigen zijn die de greep op ons leven kwijt zijn, omdat de gezagdragers dat ook zijn, aan krachten waar we geen invloed meer op hebben.
In het Westen hebben we een lange periode van stabiliteit gekend en bestond in onze cocon de illusie dat we voor altijd economische vooruitgang zouden kennen. Dat idee ligt nu achter ons. In de afzienbare toekomst moeten we rekening houden met grote economische onzekerheid. We kunnen minder dan op enig ander moment sinds de Tweede Wereldoorlog vertrouwen op onze gezamenlijke doelen, het welzijn van ons milieu en onze persoonlijke vrijheid. We hebben geen idee wat voor soort wereld onze kinderen zullen erven, maar we kunnen onszelf in elk geval niet meer wijsmaken dat die zeker op die van ons zal lijken. (pagina 215-216)

Han Bekkers

De druppel en de oceaan : leiders voor een nieuwe wereld

Ten Have 2008, 382 pagina's

Website Han Bekkers (1948)

Korte bespreking
Een stappenplan en aandachtspunten met toelichting om meer spirituele leiderschapskeuzes te krijgen. In zijn voorwoord wijst Herman Wijffels erop dat deze tijd om andere leiders vraagt: in bedrijven en openbaar bestuur. Volgens de auteur, afkomstig uit het openbaar bestuur en nu zelfstandig adviseur, vereist dit dat er anders gedacht moet worden over 'ik', 'waarden', 'creëren', 'leiderschap', 'visie', 'gedrag' en 'wij'. Essentieel daarbij is het maken van keuzes. En belangrijk daarbij is het bewustzijn dat geregeld wordt door drie soorten universele wetten: de natuurwetten (over biologische evolutie en zwaartekracht), de spirituele wetten (leven in eenheid en harmonie met je menselijke en materiële omgeving) en de ordeningswetten (gebaseerd op de weg van de minste weerstand). De auteur gelooft dat leiderschap meer is dan een groep laten handelen als eenheid. Het is ook in harmonie leven met de menselijke en materiële omgeving, en daarvoor verantwoordelijkheid durven nemen. Hij gebruikt, onder andere, zijn eigen carrière en persoonlijke omgeving als voorbeeld. Het advies blijft hetzelfde als bij andere adviseurs: ken jezelf. Hij geeft daarvoor een stappenplan met aandachtspunten. Met talrijke illustraties in kleur, literatuuropgave, eindnoten en register.

Fragment uit (2) Waarden als uitgangspunt voor ons denken en handelen
Waarden zijn onze persoonlijke leidende principes. Waarden zijn ideeën met een zedelijke, esthetische of persoonlijke betekenis. Waarden komen uit onszelf voort en ontstaan op het moment van betekenisgeving. Waarden zijn idealen die we willen nastreven. De meeste mensen zullen, als ze hun waarden formuleren, over het algemeen mooie eigenschappen noemen: liefde, eerlijkheid, respect, enzovoorts. Het is niet moeilijk er dergelijke waarden op na te houden. Ze blijken echter pas als er een moment van 'waarheid' komt: als je waarden onder druk komen te staan of als we geconfronteerd worden met dilemma's (pagina 69)

Terug naar Overzicht alle titels

Geert Noels


Econoshock 2.0 : van industriële revolutie naar duurzaamheidsrevolutie

Lannoot 2013, 380 pagina's  € 16,70

Wikipedia: Geert Noels (1967)

Korte bespreking
Auteur Geert Noels is oprichter van vermogensbeheerder Econopolis. Dit boek is een vervolg op 'Econoshock' (2008)*. Het is een pleidooi voor duurzaamheid. In zes hoofdstukken worden achtereenvolgens de financiële schok, ICT-schok, demografische schok, groeilanden-schok, energieschok en klimaatschok beschreven. Merkwaardig genoeg ontbreekt een hoofdstuk over het dreigend gebrek aan grondstoffen. In zijn 'Tot slot' geeft de schrijver een nieuwe definitie van duurzaam. Duurzaam is bij hem niet persé voortdurend, maar elke generatie moet een afweging maken tussen consumptie vandaag en sparen voor later. Duurzaamheid is bij Noels niet noodzakelijkerwijs het voorkomen of tegenhouden van schokken. Die zijn volgens hem zelfs noodzakelijk om vitaliteit te behouden. Mooie uitgave met veel grafieken en schema's in kleur, die echter niet echt gemakkelijk leest. Dat heeft wellicht te maken met de overdaad aan onderwerpen zonder een heel consistente betooglijn.

Fragment uit Het Woord vooraf - Economische schokken zijn als aardbevingen
In de economische geschiedenis is er maar zelden sprake van megaschokken. Die wijzigen het hele systeem en laten weinig heel van oude vormen, gevestigde verhoudingen of bestaande systemen. Ze doen een nieuwe economische orde ontstaan, met frisse spelers, nieuwbakken economische machtsverhoudingen en deels nog ongeschreven spelregels.
() Het uitgangspunt van dit boek is dat we ook vandaag zo'n megaschok meemaken. Een beving die we maar één keer in de 250 jaar ervaren. (pagina 12, editie 4e druk december 2008)

Terug naar Overzicht alle titels