Meulenhoff 2025, 335 pagina's - € 23,99
Oorspronkelijke titel: Of boys and men (2022)
Korte bio van Richard Reeves (1969)
Korte beschrijving
Een uiteenzetting over de structurele uitdagingen waarmee mannen en jongens in de huidige westerse wereld worden geconfronteerd. Richard V. Reeves belicht problemen zoals hogere gevangenispercentages, lagere afstudeercijfers, een grotere kans op drugsgebruik en zelfmoord onder mannen. Daarnaast toont hij aan dat dergelijke problematiek vooral voorkomt onder jongens en mannen van kleur of met een lagere sociaaleconomische status. Reeves stelt dat deze problemen structureel zijn en niet als incidenten moeten worden beschouwd, wat tegenwoordig wel geregeld gebeurt. Hij biedt oplossingen zoals het later naar school laten gaan van jongens en het bevorderen van mannen in zorgberoepen. Met dit boek streeft hij naar een positieve visie op mannelijkheid die gendergelijkheid bevordert. Gedegen en onderhoudend, in wetenschappelijke stijl geschreven. Voor een meer geoefend lezerspubliek.
Richard V. Reeves is een Amerikaanse wetenschapper en voorzitter van het American Institute for Boys and Men. Hij publiceerde in onder meer de New York Times.
Tekst op website uitgever
In Over jongens en mannen – boek van het jaar volgens The New Yorker en The Economist, Barack Obama 2024 Summer Reading Selection – reflecteert journalist en wetenschapper Richard Reeves op de structurele uitdagingen van de huidige genderrollen in de westerse wereld en biedt hij innovatieve oplossingen
Mannen zitten vaker in de gevangenis dan vrouwen, hebben minder contact met hun kinderen en een grotere kans op drugsgebruik en zelfmoord. Er studeren minder mannen dan vrouwen af van de universiteit en jongens halen 50 procent meer onvoldoendes voor kernvakken dan meisjes. Dit contrast is nog sterker bij jongens en mannen van kleur of zij die lager op de sociaaleconomische ladder staan. De problemen van jongens en mannen zijn structureel: we zien dezelfde tendensen in de hele westerse wereld. Toch worden zij vaak behandeld als incidenten. Het probleem met mannen wordt beschouwd als het probleem van mannen.
In Over jongens en mannen brengt Richard Reeves de problemen van de moderne man in kaart en stelt hij structurele oplossingen voor: van jongens een jaar later naar school laten gaan tot een strategie om meer mannen in zorgberoepen te krijgen. Het doel: een positieve visie op mannelijkheid die de gendergelijkheid niet in de weg staat.
Richard Reeves is wetenschapper bij de Brookings Institution en voorzitter van het American Institute for Boys and Men, een instituut om bewustzijn te creëren over de uitdagingen waar jongens en mannen vandaag de dag mee te maken hebben en om oplossingen hiervoor te ontwikkelen. Hij is de auteur van Dream Hoarders (2017) en schrijft voor The New York Times, The Washington Post, The Wall Street Journal en The Atlantic.
Fragment uit (het) Voorwoord - Van bezorgde vader tot bezorgde expert
Al 25 jaar ben ik bezorgd over jongens en mannen. Het opvoeden van drie jongens, nu volwassen mannen, brengt dat met zich mee. George, Bryce, Cameron: ik hou onmetelijk veel van jullie. Dat is de reden waarom ik nu en dan bezorgd over jullie ben, ook nu nog. Maar die bezorgdheid heeft zich uitgestrekt tot in mijn dagelijkse werk. Ik ben werkzaam als wetenschapper op de Brookings Institution, waarbij ik me vooral bezighoud met kansenongelijkheid, of het gebrek daaraan. Tot nu toe heb ik me vooral geconcentreerd op de verschillen in sociale klasse en ras. Maar ik maak me steeds meer zorgen om genderverschillen, en misschien niet op de manier die je zou verwachten. Het is me duidelijk geworden dat er steeds meer jongens en mannen zijn die het moeilijk hebben op school, op hun werk en in hun gezin. Eerder maakt eik me zorgen om drie jongens en jonge kerels. Maar nu ben ik bezorgd om miljoenen jongens en mannen.
Toch heb ik geaarzeld om dit boek te schrijven. Er waren talloze mensen die me op het hart hebben gedrukt het niet te doen. In het huidige politieke klimaat wordt het aandacht vragen voor de problemen van jongens en mannen beschouwd als een gewaagde onderneming. Een van mijn vrienden is een columnist voor een krant en hij zei: 'Ik houd me zo weinig mogelijk bezig met dat soort onderwerpen, voor zover mogelijk. Het levert alleen maar ellende op.' Sommigen beweren dat het een afleiding is van de problemen die meisjes en vrouwen nog steeds ondervinden. Ik vind dat een verkeerde voorstelling van zaken. Als iemand die zich sterk maakt voor gendergelijkheid denk ik veel na over de manier waarop de inkomensverschillen tussen mannen en rouwen ongedaan kunnen worden gemaakt. (Voor elke 100 dollar die in de Verenigde Staten door mannen wordt verdiend, krijgen vrouwen 82 dollar.) Zoals ik later zal aangeven ben ik ervan overtuigd dat een van de oplossingen daarvoor bestaat in een gelijkere verdeling van de zorg voor de kinderen, wat kan worden gestimuleerd door een ruimhartig betaald verlof voor zowel moeders als vaders. Maar ik maak me evenveel zorgen over de verschillen in het behalen van een universitaire graad, maar dan de andere kant op: dat is een van de symptomen van ene belangrijk en steeds groter verschil tussen de seksen in het onderwijs. (Vergeleken met elke 100 bachelordiploma's die zijn uitgereikt aan vrouwen zijn er 74 uitgereikt aan mannen.) In dit geval pleit ik voor een eenvoudige maar radicale ingreep: laat jongens een jaar later met school beginnen dan meisjes. (pagina 9-10)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
De redactie behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen