De Arbeiderspers 2025, 200 pagina's - € 14,99
Wikipedia: Clarice Gargard (1988)
Korte beschrijving
Een verhandeling over het streven naar een nieuwe menselijkere samenleving middels revolutie en verzet tegen onderdrukking. Clarice Gargard stelt vragen over de huidige tijd en nodigt de lezer uit om te reflecteren en te filosoferen over de weg van een wereld vol problemen naar een nieuwe wereld. Dit boek is bedoeld als een gids voor het ontketenen van een persoonlijke en maatschappelijke (r)evolutie, waarbij zelfreflectie en het durven kijken in de spiegel centraal staan. Het uiteindelijke doel is het bereiken van de vrijheid die iedereen nastreeft. Intelligent en in prettige stijl geschreven. Geschikt voor een brede tot geoefende lezersgroep.
Clarice Gargard (1988) is schrijver, journalist, columnist en documentairemaker. Ze combineert journalistiek, kunst, sociale rechtvaardigheid en filosofie.
Tekst op website uitgever
In Na verzet komt (r)evolutie buigt Clarice Gargard zich over grote vragen van deze tijd. Ze onderzoekt, bespiegelt en filosofeert over hoe we naar een nieuwe menselijke norm kunnen evolueren. Dit boek vormt de sleutel om een persoonlijke en maatschappelijke (r)evolutie te ontketenen, mits we echt in de spiegel durven kijken. Met dit boek nodigt Gargard de lezer uit om samen de weg naar een nieuwe wereld te vinden. Op weg naar de vrijheid die we allemaal begeren
Fragment uit 3. Word niet dat waar je tegen bent
We moeten eens over cancelcultuur hebben. Het is een donkere kant van social media en eigenlijk de samenleving als geheel die niet genoeg besproken wordt, behalve door rechts-radicalen, conservatievelingen en anderen die er inhoudelijk niet veel van afweten maar wel op de ophef inspringen. Ik geloof niet per se in cancelcultuur zoals er in de mainstream over gesproken wordt, in ieder geval niet wanneer het geroepen wordt als er een groep sociale media gebruikers kritiek op een persoon uit (of dat nou terecht is of niet). Een ander kan jou namelijk niet 'cancelen' door kritiek op je te hebben, vooral niet wanneer jij degen bent die in een machtspositie verkeert. Wel geloof ik dat er een schadelijke tendens bestaat om anderen meedogenloos aan te vallen, wat vooral online goed zichtbaar is. En die tendens is aan ontleding toe.
Door sociale media kan wat voorheen doodgezwegen zou worden nu midden op de dag het dorpsplein op gesleept worden. Men kan publiekelijk verantwoording vragen aan machtige figuren. Dat geeft gewone mensen en minderheden een manier om zicht te verdedigen tegen de tirannie van de meerderheid. Ik heb er getuige van mogen zijn dat publicaties het n-woord schrapten, dat instellingen de handen verbraken met genocidale staten of vervuilende bedrijven, en dat de staat zijn excuses aanbood voor het slavernijverleden. Dit gebeurt en gebeurde allemaal doordat er mensen zijn die zich gewapend met kennis uitspreken over zaken die ertoe doen. Zoiets kan een grote impact hebben op de samenleving.
Sommige mensen hebben zo lang boven aan de voedselketen gestaan dat ze moeten wennen aan tegenwicht van anderen, waardoor ze kritiek als gevaar ervaren. Ze schreeuwen moord en brand terwijl ze in een beveiligde ruimte staan, met een warme badjas, bonte pantoffels en een kopje koffie tussen de handen. Ze raken getriggerd door de meningen van anderen, iets waar ze vaak mensen van beschuldigen die kritiek hebben op racistische, seksistische of homofobe opmerkingen. En hun reactie is om kritiek dan maar de kop in te drukken, door een 'cancelcultuur-schwalbe' te veinzen, in plaats van de trigger te onderzoeken en te leren wat die zegt over henzelf en de overtuigingen die ze hebben. We hebben allemaal te lijden onder de grillen van de machtige man die liever anderen de maart neemt dan erkent dat hij onzeker is of misschien zelfs weleens fout zit. Calm down, Diederik, we willen alleen maar een gesprek voeren.
Volgens Cambridge Dictionary is cancelcultuur het volgende: 'Een gedragspatroon in een maatschappij of groep, vooral op sociale media, waarbij het gebruikelijk is om iemand volledig af te wijzen en niet langer te steunen omdat hij of zij iets heeft gedaan of gezegd wat je bedreigt.' (pagina 49-50)
Lees bijvoorbeeld ook: Links is niet woke van Susan Neiman (uit 2023) of Wie wat woke? : een cultuurkritische benadering van wat we (on)rechtvaardig vinden van Walter Weyns (uit 20210.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
De redactie behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen