Ap Dijksterhuis 4

Naar een nieuw samen
Prometheus 2025, 252 pagina's  - € 23,99

Wikipedia: Ap Dijksterhuis (1968)

Korte beschrijving
Een informatief en betogend boek over toenemende eenzaamheid in de samenleving, de gevolgen die dat heeft en de manieren waarop daar wat aan gedaan kan worden. Ap Dijksterhuis stelt dat sociaal gezonde mensen langer en gelukkiger leven, en dat de sociale gezondheid onder druk staat. Dat komt volgens hem vooral door overwegend digitaal contact, de toenemende schermtijd van kinderen en een groeiende kloof tussen rijk en arm. Hij pleit voor meer verbinding en samenwerking binnen de samenleving. Hij biedt inzichten uit de psychologie, medische wetenschap en neurowetenschap om oplossingen te vinden voor eenzaamheid, negatieve effecten van sociale media en het gebrek aan vertrouwen in instituties. In begrijpelijke, prettig leesbare stijl geschreven. Met enkele foto’s en illustraties in zwart-wit. 

Ap Dijksterhuis (1968) is een Nederlandse psycholoog. Hij schreef meerdere boeken, waaronder ‘Het slimme onbewuste’ en ‘Op naar geluk’.

Tekst op website uitgever
We hebben elkaar nodig. Van eenzaamheid en gebrek aan sociale steun ga je sneller dood dan van roken of obesitas. Sociaal gezonde mensen leven langer en gelukkiger, maar onze sociale gezondheid staat onder druk. Eenzaamheid neemt toe, we verruilen echt contact voor digitaal contact, onze kinderen vervangen speeltijd door schermtijd. Een groeiende groep mensen voelt zich niet meer verbonden met anderen, steeds meer mensen verliezen hun vertrouwen in de politiek en in andere instituties, de kloof tussen rijk en arm neemt toe.

Naar een nieuw samen is een pleidooi voor verbinding, voor een samenleving waarin ‘samen’ weer centraal komt te staan. Het boek is gebaseerd op inzichten uit de psychologie, de medische wetenschap en de neurowetenschap. Wat kunnen we doen om elkaar bij de samenleving te betrekken, om elkaar te vertrouwen? Wat kunnen we doen tegen eenzaamheid? Hoe kunnen we de negatieve effecten van sociale media tegengaan? Welke kansen laten we liggen in de gezondheidszorg? Hoe moeten we een eerlijker belastingstelsel vormgeven? Want net als fysieke en mentale gezondheid is sociale gezondheid van levensbelang.

Ap Dijksterhuis (1968) is schrijver en een van de invloedrijkste psychologen van Nederland. Eerder schreef hij Het slimme onbewuste, Op naar geluk, De merkwaardige psychologie van een wijndrinker, Wie (niet) reist is gek, Maakt geld gelukkig?, Inspiratie, het kinderboek Tussen je oren, het reisboek Wegwee, en de romans Bart en Vader. en je oren, het reisboek Wegwee en de romans Bart en Vader.

Fragment uit 1. En we leefden nog lang en gelukkig
Lijm voor het hart

No man or woman really knows what perfect love is until they have been married a quarter of a century. - Mark Twain

In Het Symposium van Plato wordt de dichter Aristophanes opgevoerd die een fraaie mythe vertelt. De werkelijke mythe is complexer, maar de kern is als volgt: mensen waren ooit twee keer zo groot als nu. Ze hadden twee hoofden, twee lichamen, vier armen en vier benen. Ze konden vooruit- en achteruitrennen en rond hun as spinnen, als een draaiend wiel. Hun lichaam maakte de mens zo machtig dat ze in staat waren zelfs de goden uit te dagen. Zeus, de oppergod, pikte dat niet en besloot ieder mens in twee delen te splitsen (hij dreigde zelfs de mensen opnieuw te halveren als ze zich nog steeds niet zouden gedragen; als dat was gebeurd zouden we nu rondhinkelen op slechts één been). De splitsing had ingrijpende gevolgen: ze gaf mensen het gevoel dat ze hun andere helft misten. Ze gingen zoeken, en de drang om weer 'heel' te willen worden noemde Aristophanes liefde. In onze taal gebruiken we de term 'wederhelft' nog af en toe. Overigens konden de helften bestaan uit een man en een vrouw, maar ook uit twee vrouwen of twee mannen.
  Dertig jaar geleden deed een groep wetenschappers onderzoek naar de vooruitzichten van patiënten met hartproblemen. De deelnemers aan het onderzoek waren gemiddeld ruim vijftig jaar oud, en door een gerenommeerd ziekenhuis gediagnosticeerd als patiënten met congestive heart failure. De patiënten werden op basis van hun symptomen door de specialisten ingedeeld in twee groepen. Sommige patiënten werden geclassificeerd als ernstig ziek, anderen als minder ernstig. De onderzoekers volgden de deelnemers vier jaar lang en keken wie er na vier jaar nog in leven was, Van de patiënten met lichte symptomen was dat 64 procent, van de patiënten met een ernstiger ziektebeeld leefde nog 45 procent.
  De onderzoekers deden echter nog iets. De deelnemers waren geselecteerd op een opvallend extra criterium: ze moesten getrouwd zijn, en aan het begin van het onderzoek werd de kwaliteit van hun huwelijk bepaald. Deelnemers werd gevraagd naar de tevredenheid met hun huwelijk en er werden meer specifieke vragen gestald, zoals of deelnemers het idee hadden dat ze goed met hun partner konden praten. Ook werd alle koppels gevraagd om naar het laboratorium te komen, zodat de onderzoekers zelf konden zien hoe ze met elkaar omgingen. Op basis van deze informatie kregen de onderzoekers een goed beeld van de kwaliteit van de verschillende huwelijken. De deelnemers werden ingedeeld in twee even grote groepen: die met een goed huwelijk, en die met een minder goed huwelijk. Van de patiënten met een minder goed huwelijk was na vier jaar nog maar 45 procent in leven, van de deelnemers met een goed huwelijk was dit 70 procent. Een slecht huwelijk voorspelt meer dan een negatieve diagnose. En een goed huwelijk werkt beter dan het beste medicijn. (pagina 23-24)

Lees ook:  Het slimme onbewuste : denken met gevoel (uit 2007), Op naar geluk : de psychologie van een fijn leven (uit 2015) en Inspiratie : hoe we tot grootse prestaties komen (uit 2022).

Terug naar Overzicht alle titels