Prometheus 2025, 237 pagina's - € 24,99
Korte bio van Maurice Crul (1961) en Frans Lelie (19?)
Korte beschrijving
Een diepgaand onderzoek naar de manier waarop mensen zonder migratieachtergrond omgaan met toenemende diversiteit. Maurice Crul en Frans Lelie onderzochten de veranderende demografische samenstelling van steden, waar de traditionele meerderheidsgroepen nu minderheden zijn geworden. Het boek analyseert hoe mensen zonder migratieachtergrond omgaan met deze veranderingen en hoe zij kunnen deelnemen aan gedeelde praktijken die bijdragen aan een harmonieuzere samenleving. De auteurs presenteren hun bevindingen over hoe diversiteit en migratie de sociale dynamiek beïnvloeden en doen een pleidooi voor een toekomstvisie waarin deze superdiverse realiteit zich uitbreidt en de nieuwe norm moet zijn. Vaardig en intelligent geschreven. Met name geschikt voor een geoefende lezersgroep.
Maurice Crul (1961) is een Nederlandse hoogleraar sociologie, gespecialiseerd in kwesties rond integratie en diversiteit van samenlevingen in Europa en Noord-Amerika. Samen met fellow sociologie Frans Lelie, schreef hij eerder ‘De nieuwe minderheid’ (2023).
Tekst op website uitgever
Nooit eerder in de geschiedenis hebben mensen uit alle hoeken van de aarde zo dicht op elkaar in grote steden geleefd. De meeste steden zijn nu de thuisbasis van mensen die in sommige opzichten heel verschillend van elkaar zijn. Deze ‘superdiversiteit’ verandert onze buurten: de oude meerderheidsgroep is niet langer in de meerderheid en wordt een minderheid tussen andere minderheden. Maar hoe gaan mensen ‘zonder migratieachtergrond’ met deze situatie om?
In deze baanbrekende studie komen Maurice Crul en Frans Lelie tot een aantal verbazingwekkende conclusies: ongeacht of mensen een positieve of negatieve mening hebben over diversiteit en migratie, nemen ze allang deel aan gedeelde praktijken die laten zien hoe je goed kunt samenleven in een ‘superdiverse’ omgeving. Een samenleving van minderheden is een visie voor die nieuwe samenleving, die in de steden al realiteit is, en weldra ook de kleinere steden en dorpen zal bereiken.
Maurice Crul is hoogleraar sociologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam en bekleedt de leerstoel Onderwijs en Diversiteit. Hij is gespecialiseerd in kwesties rond integratie en diversiteit van samenlevingen in Europa en Noord-Amerika.
Frans Lelie is fellow aan de afdeling sociologie van de Vrije Universiteit Amsterdam. Haar werk richt zich op de praktijk van het samenleven in de grote steden.
Fragment uit (het) Woord vooraf: leven in superdiversiteit
Dit boek gaat over leven in superdiversiteit - over samenleven in een samenleving waar migratie en diversiteit de nieuwe norm zijn. We schotelen de lezer een nieuw perspectief voor dat een uitkomst biedt in het huidige sterk gepolariseerde debat. In een groeiend aantal steden vormt de oude meerderheidsgroep, dat wil zeggen de bewoners zonder migratieachtergrond, nu een numerieke minderheid. Deze steden vormen een samenleving van louter minderheden. Om prettig te kunnen leven en werken in zo'n samenleving, is het voor alle mensen belangrijk om te leren zich thuis te voelen in een context die gekenmerkt wordt door een grote mate van diversiteit. De kunst om samen te leven en te werken met mensen met verschillende achtergronden zal een cruciale competentie worden voor de toekomst.
Het concept van de 'samenleving van minderheden' staat centraal in dit boek. Daarbinnen kijken we vooral naar de mensen zonder migratieachtergrond die hun weg moeten vinden in een omgeving waarin zij nu ook numeriek een minderheid zijn. Op basis van onderzoek en interviews in het kader van ons onderzoeksproject Becoming a Minority (BaM) nemen we de ervaringen van deze groep onder de loep en analyseren we hun percepties van erbij horen, je thuis voelen, identiteit en sociale cohesie. Aan de hand van citaten en persoonlijke verhalen laten we zien hoe mensen zonder migratieachtergrond hun thuisgevoel ervaren en vormgeven in superdiverse 'meerderheid-minderheden-wijken'. We onderzoeken de dynamiek van relaties buiten de grenzen van de eigen etnische groep om, waarbij we thema's als culturele aanpassing, interculturele communicatie en de vorming van sociale netwerken in diverse gemeenschappen centraal stellen.
De huidige debatten over migratie en diversiteit zijn over het algemeen niet optimistisch. Migratiegerelateerde diversiteit wordt veelal neergezet als een kwestie die zeer problematisch en polariserend is. In veel landen lijkt de mantra te zijn dat het aantal migranten onder controle moet worden gehouden of dat de migratie 'gestopt' moet worden om te voorkomen dat de samenleving te negatief verandert. De realiteit van het leven in de grote steden die wij onderzochten laat zien dat diversiteit al een feit is en zal blijven bestaan - of landen nu strengere immigratiewetten invoeren of niet. Het vraagstuk ligt dus meer bij hoe we deze realiteit onder ogen kunnen zien en een prettig perspectief kunnen ontwikkelen.
Migratiegerelateerde diversiteit wordt vaak afgeschilderd als een verhaal van verlies voor de gastsamenleving: in het geval van Nederland, voor de mensen van Nederlandse afkomst. In ons boek zullen we beargumenteren dat deze rekensom, waarbij er in wezen geen andere uitkomst is dan verlies, simpelweg niet klopt. De echte scheidslijn in de superdiverse samenleving ligt niet tussen mensen met en zonder migratieachtergrond, maar tussen mensen die in staat zijn om een stap vooruit te zetten en deel te nemen aan de superdiverse samenleving en degenen die zichzelf afzonderen en er met de rug naartoe gaan staan. (pagina 10-12)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
De redactie behoudt zich het recht voor reacties te verwijderen